อยุธยา เสียเมือง ด้วยพม่า
ยกลงมา บีฑา เป็นทัพใหญ่
เสียงลูกเด็ก เล็กแดง ละงมไป
เหยียบย่ำใจ ไทยทั้งผอง นองน้ำตา
ทรงรวมพล ห้าร้อย ชำนาญศึก
ด้วยสำนึก เพื่อชาติ ศาสนา
แหวกวงล้อม พวกพม่า ฝ่าออกมา
รอเวลา รวมทัพ เพื่อกู้ไทย
อันตั่งทอง รองนั่ง ดั่งพงรก
เสียงวิหก คร่อมขาน ดังหวั่นไหว
ฟ้านำทัพ อยู่ในป่า พนาไพร
ให้ชาติไทย กลับมา ฟ้าตรากตรำ
ทุบหม้อข้าว เราต้อง ถึงที่นั่น
ยึดเมืองจันท์ บริวาร ไม่บอบช้ำ
แม้เหน็ดเหนื่อย พระองค์ ทรงกระทำ
พระคุณล้ำ เหนือเกล้า เราเผ่าไทย
บำรุงทัพ รวมพล กลับกรุงศรี
บุกเข้าตี เอาเมือง คีนจงได้
ให้มันรู้ ว่านี่ คือเลือดไทย
เมืองหลวงใหม่ ใช้ชื่อ ว่ากรุงธนฯ
ตั้งเมืองใหม่ รวบรวมไทย ให้เป็นชาติ
บำรุงศาศน์ เหนื่อยองค์ ฤ ทรงสน
ลูกหลานไทย ควรสำนึก ทุกทุกคน
บุญล้นพ้น เราได้เกิด เป็นคนไทย
Omsin Vitoonphong..//๑๖.๐๑.๕๔