@@@...ร่วมให้กำลังใจ เพื่อนๆ สมาชิก โดยการ Comment ภาพที่เขา Post มากันหน่อยก็ดี นะครับ !!
Add a comment.

WHO'S ONLINE / จำนวนผู้เข้าชมหน้าเว็บรวม

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนธรรมะ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนธรรมะ แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2554

@ พุทธประวัติ "ออกผนวช บรรลุธรรม"



*พุทธประวัติ "ออกผนวช บรรลุธรรม"*

ออกประพาส คราหนึ่ง จึงไ้ด้เห็น
สิ่งที่เป็น ความจริง ยิ่งเบื่อหน่าย
อยากจะพ้น วนเกิดแก่ เจ็บและตาย
พอหันกาย พบนักบวช ตรวจวิธี

ลาจากวัง ตามเสด็จ โดยฉันทะ
"สิทธัตถะ" จะผนวช บวชคราวนี้
ปลงเกศา "อโนมา มหานที"
ประดามี สละไป ไม่สนมัน

พุทธองค์ ทรงทดลอง มองจุดหมาย
ใช้ร่างกาย บำเพ็ญทุกข์ อย่างบุกบั่น
อดอาหาร กลั้นหายใจ ได้ขบฟัน
หกปีนั้น ไม่เห็นผล หนทางไกล

ยลองค์อินทร์ สายพิณตึง ดีดจึงขาด
เสียงยืดยาด เพราะสายหย่อน ตอนขึงไว้
จึงทรงรู้ ลู่ทาง กระจ่างใจ
เริ่มต้นใหม่ ไม่ขาดเกิน เดินสายกลาง

บำรุงกาย ปกติ ดำิริว่า
เสียงพิณมา จะไพเราะ เหมาะทุกอย่าง
สายไม่ตึง ไม่หย่อน ตอนสายวาง
ดังแนวทาง "มัชฌิมาปฏิปทา"

สิบห้าค่ำ เดือนหก ตกมาถึง
เป็นวันซึ่ง พระชันษา สามสิบห้า
ริมแม่น้ำ แห่งนั้น "เนรัญชรา"
"อุรุเวลาเสนานิคม"แดน

ที่ต้นไทร เสวยข้าว "มธุปายาส"
ถวายบาตร สุชาดา สาธุแสน
ใต้ต้นโพธิ์ เวลาเย็น เช่นเมืองแมน
หญ้าคาแน่น โสตถิยะ อาสนะปู

ผินพระพักตร์ ยังทิศ ตะวันออก
ดำริบอก ชี้ชัีด ตรัสรู้
แม้หมู่มาร หนักเบา เข้าพันตู
จะนั่งอยู่ ไม่หวั่น ผันผ่านกาล

พิจารณา ปัญญาส่ง องค์ฌาณสี่
แจ้งสิ่งนี้ ปฐมยาม ตามคำขาน
"ปุพเพนิวาสานุสติญาณ"
กี่ชาติผ่าน ระลึกรู้ ดูชัดเจน

"จุตูปปาตญาณ" ทิพย์จักษุ
ทรงบรรลุ มัชฌิมยาม ความรู้เด่น
สัตว์ทั้งหลาย ว่ายวน ผลควรเป็น
ตายเกิดเห็น เช่นผลกรรม นี้นำพา

"อาสวักขยญาณ" ผ่านกิเลส
รู้แจ้งเหตุ ปัจฉิมยาม ข้าม "ขันธ์ ๕"
"อริยสัจ ๔" มีตามมา
วิมุติค่า ละอุปทาน ผสานธรรม

ทรงค้นพบ คือความจริง สิ่งประเสริฐ
โลกบังเกิด พระธรรมมา คุณค่าล้ำำ
สอนทุกผู้ ทุกคน หลีกพ้นกรรม
จงน้อมนำ กระทำไว้ ไปนิพพาน



เขียนโดย : ออ​มสิน ๒๔.๐๕.๒๕๕๔

วันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2554

@ ทุกข์

  

* * ทุกข์ * *

บางครั้งรู้ แก่ใจ ในบางสิ่ง
เจอความจริง อยากทิ้งวาง ห่างความเศร้า
แต่ใจมัน ไม่ยอม พร้อมจะเบา
วนเวียนเฝ้า ย้อนคิด ฝังจิตใจ

ทุกข์ที่มี เพราะยึด ด้วยเรายึด
ทุกข์ที่ยืด เพราะอยาก เราอยากได้
ทุกข์ที่มาก เพราะพลอย พลอยกันไป
ทุกข์น้อยไซร้ เพราะหยุด ถึงจุดพอ

แต่ยังอยู่้ คู่เรา เฝ้าห่วงทุกข์
คอยปั่นปลุก คลุกเคล้า เอาไว้หนอ
จนรู้เห็น ความเป็นจริง สิ่งค้ำคอ
ทุกข์ที่ก่อ จะหลุด เพราะปล่อยวาง

คำสอน
หลวงปู่ชา สุภทฺโท
วัดหนองป่าพง อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี

ปลดทุกข์
ทุกข์มีเพราะยึด ทุกข์ยึดเพราะอยาก
ทุกข์มากเพราะพลอย ทุกข์น้อยเพราะหยุด
ทุกข์หลุดเพราะปล่อย


เขียนโดย :  ออมสิน........07.08.54

@ ธรรมส่องทาง


 *** ธรรมส่องทาง ***

เรียนรู้ธรรม นำทาง สร้างชีวิต
ขัดเกลาจิต ผิดละ รู้จะแจ้ง
ธรรมพิสุทธิ์ พุทธองค์ ทรงแสดง
เป็นดังแสง ส่องสว่าง กระจ่างใจ

ปฏิบัติ ขจัดเขลา เบากิเลส
อันเป็นเหตุ ดิ่งลง อสงไขย
ผลกรรมชั่ว กรรมดี มีอย่างไร
ติดตัวไป ไม่มีทาง ห่างจากมัน

อยากจะทำ ให้ได้ ตามใจคิด
อยากลิขิต จิตวาง ทุกอย่างนั้น
อยากหลุดพ้น วนเวียนมา ลาจากกัน
อยากจะบั่น หั่นกิเลส เพศภัยลวง

แต่มันตัด ไม่ขาด อนาถยิ่ง
แต่มันทิ้ง ไม่ได้ ใจคอยหวง
แต่มันล้า คราผลกรรม มาย้ำทวง
แต่มันห่วง โน่นนี่ ไม่มีคลาย

ใช้วิธี ทยอย ค่อยค่อยละ
ใช้สัจจะ น้อมธรรมไว้ ไม่ห่างหาย
ใช้ทำดี ชั่วอย่าซ้ำ ไม่กล้ำกลาย
ใช้เอาไว้ อย่าไปหนี ใช้หนี้กรรม





เขียนโดย : ออมสิน............05.08.54

วันอังคารที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

@ บัวกี่เหล่า แล้วตัวเรา บัวเหล่าไหน


*บัวกี่เหล่า แล้วตัวเรา บัวเหล่าไหน*

พระไตรฯ เห็น บัวสามเหล่า เปรียบเอาไว้

เมื่อทรงได้ ตรัสรู้ มองผู้สอน

แบ่งสามกลุ่ม กิเลสรุม อินทรีย์รอน

ใช้บัวย้อน เปรียบสามเหล่า เข้าถึงธรรม


สังคายนา ว่าตามนัย อรรถกถ

รวมธรรมมา บุคคลสี่ ที่มาย้ำ

ปุคคลวรรค พระไตรฯ นี้ มีข้อธรรม

เพื่อใช้นำ มาเทียบ เปรียบกับคน


ไม่ได้ค้าน กับคำสอน มีก่อนเ่ก่า

หรือว่าเขลา เอามามั่ว ชั่วเป็นผล

ว่าตามนัย อรรถกถา ใช่พาวน

แต่มากล้น เจตนา พาสิ่งดี


"อุคฆฏิตัญญู " ผู้ฉลาด

ผู้สามารถ รู้เข้าใจ ในธรรมนี้

เพียงฟังธรรม สัมมาทิฏฐิมี

ดังบัวที่ พ้นน้ำ งามเบ่งบาน


"วิปจิตัญญู อบรมบ้าง

คิดไปพลาง ตอนฟังธรรม แล้วย้ำขาน

ฝึกฝนเพิ่ม รู้เข้าใจ ไม่ช้านาน

รุ่งขี้นบาน บัวปริ่มน้ำ ตามเข้าใจ


เป็นสัมมาทิฏฐิ ดำริเห็น

เหมือนดังเช่น "เนยยะ" ดำริไว้

มากศรัทธา ปัญญาน้อย ถอยกว่าใคร

ฟังเมื่อไร พิจารณา พานึกความ


ไม่ย่อท้อ อบรมเพิ่ม เติมธรรมนั้น

ความขยัน หมั่นเพียร ไม่เปลี่ยนข้าม

จนวันหนึ่ง บัวใต้น้ำ บานงดงาม

คงรู้ตาม ถึงนานหน่อย ค่อยๆไป


เหล่าสุดท้าย ใต้โคลนตม จมตลอด

ไม่มีรอด โผล่ขี้นมา เวลาไหน

มีมิจฉาทิฏฐิ อยู่ในใจ

เป็นพวกไร้ ความเพียร เอียนศรัทธา


เรียก"ปทปรมะ" สาระนี้

ฟังเต็มที่ อย่างไร ก็ไร้ค่า

ไม่เข้าใจ ไม่รับรู้ ดูธรรมมา

เรื่องปัญญา เรื่องสติ ไม่มีเลย


จะเป็นบัว กี่เหล่า เอาสิ่งไหน

ถึงอย่างไร คือพระธรรม นำมาเผย

ทางสายกลาง วางไว้ ให้เปรียบเปรย

บัวที่เอ่ย หาใช่สุด วิมุติธรรม

บัวสี่เหล่า (ตามนัยอรรถกถา)

ตาม นัยอรรถกถา ได้อธิบายบุคคล 4 ในปุคคลวรรค พระไตรปิฏก ปนกับอุปมาเปรียบบุคคลด้วยดอกบัว 3 เหล่าใน มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ [6] โดยลงความเห็นว่าบุคคล 4 ที่พระพุทธองค์ตรัสในปุคคลวรรค เปรียบกับดอกบัว 3 เหล่า (โดยเพิ่มบัวเหล่าที่ 4 เข้าไปในบุคคล 4 ในปุคคลวรรค) ดังนี้


บุคคล ๔ จำพวก คือ อุคฆฏิตัญญู วิปจิตัญญู เนยย ปทปรมะ ก็เปรียบเหมือนดอกบัว ๔ เหล่านั้นแล. ในบุคคล ๔ จำพวกนั้น บุคคลที่ตรัสรู้ธรรมพร้อมกับเวลาที่ท่านยกขึ้นแสดง ชื่ออุคฆฏิตัญญู. บุคคลที่ตรัสรู้ธรรมเมื่อท่านแจกความแห่งคำย่อโดยพิส
ดาร ชื่อว่าวิปจิตัญญู. บุคคลที่ตรัสรู้ธรรมโดยลำดับด้วยความพากเพียรท่องจำ ด้วยการไต่ถาม ด้วยทำไว้ในใจโดยแบบคาย ด้วยคบหาสมาคมกับกัลยาณมิตร ชื่อว่าเนยย. บุคคลที่ไม่ตรัสรู้ธรรมได้ในชาตินั้น แม้เรียนมาก ทรงไว้มาก สอนเขามาก ชื่อว่าปทปรมะ.


1. ( อุคคฏิตัญญู ) พวกที่มีสติปัญญาฉลาดเฉลียว เป็นสัมมาทิฏฐิ เมื่อได้ฟังธรรมก็สามารถรู้ และเข้าใจในเวลาอันรวดเร็ว เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่พ้นน้ำ เมื่อต้องแสงอาทิตย์ก็เบ่งบานทันที
2. ( วิปจิตัญญู ) พวกที่มีสติปัญญาปานกลาง เป็นสัมมาทิฏฐิ เมื่อได้ฟังธรรมแล้วพิจารณาตามและได้รับการอบรมฝึกฝนเพิ่มเติม จะสามารถรู้และเข้าใจได้ในเวลาอันไม่ช้า เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่ปริ่มน้ำซึ่งจะบานในวันถัดไป
3. ( เนยยะ ) พวกที่มีสติปัญญาน้อย แต่เป็นสัมมาทิฏฐิ เมื่อได้ฟังธรรมแล้วพิจารณาตามและได้รับการอบรมฝึกฝนเพิ่ม อยู่เสมอ มีความขยันหมั่นเพียรไม่ย่อท้อ มีสติมั่นประกอบด้วยศรัทธา ปสาทะ ในที่สุดก็สามารถรู้และเข้าใจได้ในวันหนึ่งข้างหน้า เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่ใต้น้ำ ซึ่งจะค่อยๆ โผล่ขึ้นเบ่งบานได้ในวันหนึ่ง
4. ( ปทปรมะ ) พวกที่ไร้สติปัญญา และยังเป็นมิจฉาทิฏฐิ แม้ได้ฟังธรรมก็ไม่อาจเข้าใจความหมายหรือรู้ตามได้ ทั้งยังขาดศรัทธาปสาทะ ไร้ซึ่งความเพียร เปรียบเสมือนดอกบัวที่จมอยู่กับโคลนตม ยังแต่จะตกเป็นอาหารของเต่าปลา ไม่มีโอกาสโผล่ขึ้นพ้นน้ำเพื่อเบ่งบาน

เขียนโดย : Omsin Vitoonphong...............//๐๙.๐๕.๒๕๕๔
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบครับ)

วันจันทร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2554

@@ ด้วยใจรัก พิทักษ์ธรรม



ด้วย ความดี ที่กระทำ มานำส่ง

ด้วย มั่นคง ตรงพระธรรม ดำรงศรี

ด้วย ด่างพร้อย ถอยถลำ ต่ำไม่มี

ด้วย คอยชี้ ควมดีย้ำ ธรรมในใจ


ใจ ที่รัก พิทักษ์ธรรม นำเป็นชื่อ

ใจ นั้นถือ คิือพี่น้อง ต้องผ่องใส

ใจ มีเพิ่ม เติมเต็มที่ ทุกทีไป

ใจ มอบให้ ไม่มีลด หรือหมดเลย


รัก เป็นสิ่ง ถ้ายิ่งให้ ยิ่งได้รับ

รัก สดับ ประทับใจ ใคร่เปิดเผย

รัก ทรงค่้า หาใดเทียบ มาเปรียบเปรย

รัก ที่เอ่ย เฉลยว่า ห่วงหากัน


พิทักษ์ ไว้ ในทุกสิ่ง ที่ยิ่งค่า

พิทักษ์ มา ปัญหาใด ไม่ไหวหวั่น

พิทักษ์ คง อยุ่ตรงนี้ ทุกวี่วัน

พิทักษ์ มั่น ยันความดี ที่หัวใจ


ธรรม ขององค์ พระทรงพุทธ พิสุทธิ์ยิ่ง

ธรรม อย่าทิ้ง สิ่งใดผิด คิดแก้ไข

ธรรม ดำรง คงแน่น ถึงแ่ก่นใจ

ธรรม นำให้ ไปถึง ซึ่งนิพพาน


เขียนโดย : Omsin Vitoonphong........12:17 AM/24:15
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบครับ)

@@ อาณาปานสติออมทำอย่างนี้


นึกว่าพุท ปลายจมูก จับลมเข้า

ผ่อนเบาเบา เอาคำโธ จับลมออก

ให้จิตรับ จับที่ลม ข่มแวกวอก

สูดจากนอก ปล่อยออกไป ใช้พุทโธ


ตามลมเข้า ผ่านลิ้นปี่ สุดที่ท้อง

ปล่อยจากท้อง คืนลิ้นปี่ ถึงที่โผล่

ลากเข้าพุท สุดแล้วปล่อย ค่อยผ่อนโืท

อย่าโมโห ทำเวียนวน ทนใจกาย


จนไม่หลง คงที่ มีปิติ

ต้องดำริ สติรู้ ดูจนหาย

ปิติผ่าน มาฌาณสุข ทุกข์มลาย

ใช่ที่หมาย ไม่คลายจิต จะติดแจ


ดึงขึ้นมา อุเบกขา กายาเจ็บ

ยิ่งกว่าเหน็บ เจ็บเพียงใด ใจต้องแน่

เจ็บสุดสุด ปวดสุดสุด หยุดอ่อนแอ

ไม่ยอมแพ้ ได้อะไร ให้ลองดู


กรรมฐาน ขานวิธี สี่สิบอย่าง

จะแตกต่าง อย่างไร ไม่มีหมู

ตรงจริต ชนิดไหน ให้จิตฟู

ถ้าอยากรู้ หาครูสอน ก่อนลองทำ


เกิดสิ่งใด ไปถามครู ผู้พิสุทธิ์

อาจจะหลุด นิมิตรบอก หลอกถลำ

ยึดเพื่อเป็น พุทธบูชา คราที่ทำ

ทานต้่องนำ ศีลต้องดี มีความเพียร


เขียนโดย : Omsin Vitoonphong.......๐๒.๐๔.๒๕๕๔
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบครับ)

วันศุกร์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2554

@ ถือศีล ปฎิบัติธรรม



-เป็นชาวพุทธ เรามา ถือศีลเถิด

ศีลประเสริฐ นั้นหรือ คือเสี้อผ้า

หุ้มเราไว้ คุ้มครอง ผ่องกายา

หนาวร้อนมา มีผ้า มาห่มกาย


-ถ้าศีลขาด ต่อศึล ให้บรรจบ

ให้ศึลครบ ถือใหม่ อย่าให้หาย

เหมือนเสื้อขาด ปะไว้ ใส่สบาย

หนาวร้อนหาย ถึงไม่สวย ด้วยคุ้มทน


-แค่ศีลห้า รักษาไว้ ให้คงอยู่

ถ้าชั้นครู อุโบสถ งดสับสน

ละความชั่ว ถือศีลไว้ ไม่อับจน

ดำรงตน ในศึลห้า อย่าหลุดลอย


-หนึ่งปาณา ทำร้าย หมายชีวิต

แม้แค่จิต คิดฆ่า ต้องล่าถอย

อทินนา ข้อสองว่า ตั้งตาคอย

ไปหยิบสอย ของคนอื่น ไม่คืนใคร


-สี่มุสา ถือว่า ยากที่สุด

คิดว่าสุด หยุดพูดปด งดไม่ใช่

พูดส่อเสียด พูดหยาบ เพ้อเจ้อไป

ก็ไม่ได้ ข้อมุสา ว่าตามความ


-ข้อที่สาม ถามหา ว่าหมายถึง

ไม่คำนึง ถึงคู่สอง จ้องเป็นสาม

กาเม สุมิจฉา จาราฯ ตาม

ความหมายข้าม ให้พ้น ล้นลูกเมีย


-ข้อสุดท้าย ข้อห้า อย่ากินเหล้า

อันสุรา ยาเมา เอาเป็นเสีย

ยาเสพติด ชั่วร้าย ร่างกายเพลีย

สุุดละเหี่ย จิตใจ ไร้ควบคุม


-ถือให้ได้ ห้าข้อ ขอเคร่งครัด

ควรวิรัติ เอาไว้ ให้สุขุม

ถือศีลห้า ว่าพลาง อย่างรัดกุม

ผลบุญคุ้ม เทวดา พาอวยชัย


-กรรมฐาน สิ่งสำคัญ นั่นสูงสุด

องค์พระพุทธ ทรงกระทำ นำมาใช้

ปฏิบัติ ขจัดพ้น ตัวตนไป

ผลที่ได้ ต้องลองทำ ย้ำทุกคน


-วิปัสนา ละขันธ์ห้า อีกแปดมรรค

อุปสรรค มากมาย ขยายค้น

ให้สติ รู้คิด รู้จิตตน

สุดคือพ้น เวียนว่าย คลายบ่วงกรรม


-ทั้งคิดดี พูดดี กระทำชอบ

เป็นคำตอบ พุทธองค์ ทรงค่าล้ำ

เป็นข้อหลัก เบื้องต้น ทุกคนทำ

บุญจงนำ ให้ทุกท่าน เจริญเทอญ


*สีเลนะ สุคะติงยันติ สีเลนะ โภคะสัมปะทา

สีเลนะ นิพพุติงยันติ ตัสมา สีลังวิโส ธะเย.

คำบูชาพระ

อิมินา สักกาเรนะ ตัง พุทธัง อะภิปูชะยามิ

อิมินา สักกาเรนะ ตัง ธัมมัง อะภิปูชะยามิ

อิมินา สักกาเรนะ ตัง สังฆัง อะภิปูชะยามิ


คำนมัสการพระรัตนตรัย

อะระหัง สัมมา สัมพุทโธ ภะคะวา พุทธังภะคะวันตัง อภิวาเทมิ(กราบ)

สะวาขาโต ภะคะวะตาธัมโม ธัมมังนะมัสสามิ(กราบ)

สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ สังฆัง นะมามิ(กราบ)


คำอาราธนาศีล ๕

มะยัง ภันเต วิสุง วิสุง รักขะนัตถายะ

ติสะระเณนะสะหะ ปัญจะ สีลานิยาจามะ

ทุติยัมปิ มะยังภันเต วิสุง วิสุง รักขะนัตถายะ

ติสะระเณนะสะหะ ปัญจะ สีลานิยาจามะ

ตะติยัมปิ มะยังภันเต วิสุง วิสุง รักขะนัตถายะ

ติสะระเณนะสะหะ ปัญจะ สีลานิยาจามะ


คำนมัสการพระพุทธเจ้า

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ)


ไตรสรณคมณ์

พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ

ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ

สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ

ทุติยัมปิ พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ

ทุติยัมปิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ

ทุติยัมปิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ

ตะติยัมปิ พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ

ตะติยัมปิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ

ตะติยัมปิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ

ศีล ๕

๑.ปาณาติปาตา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ

๒.อะทินนาทานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ

๓.กาเมสุมิจฉาจารา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ

๔.มุสาวาทา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ

๕.สุราเมระยะมัชชะปะมาทัฏฐานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ

การเรียงลำดับอย่างถูกต้องครับ 



เขียนโดย : Omsin Vitoonphong.......๒๖.๐๓.๒๕๕๔
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบ)

วันพฤหัสบดีที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2554

@ บนเส้นทาง...ของชีวิต


ทางเป็นร้อย มีให้เลือก

มีหลายเรื่อง ที่ต้องทำ

ปล่อยวางบ้าง อย่าจดจำ

ทุกถ้อยคำ เป็นบทเรียน
 


เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ......................23-03-54
(ขอบคุณเจ้าของภาพประกอบด้วยค่ะ)
 

@ ถ้อยวจี


ทุกถ้อยคำ นำมาใส่ ในรู้สึก

พึงคิดนึก ให้สดใส ทุกเพลา

หากเพียงแต่ หยุดกระทำ คำกล่าวหา

ปรารถนา เรื่องไหนเล่า อย่าเอ่ยคำ
 
 
จะเข้าตัว ทำให้เจ็บ เหน็บดีนัก
 
จงประจักษ์ แก่หทัย แล้วให้จำ
 
อย่าหวนมา แล้วเดินหน้า อย่าถลำ
 
ขอใช้คำ ถ้อยวจี ตักเตือนตน
 



เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ...............23-03-54
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพนี้ด้วยนะคะ)
 
 
 
 

@ เตือนตัว...รักตัวเอง


กระทำสิ่งดี มีไว้ติดตัว

อย่าไปเมามัว มั่วสิ่งโลกี

ยึดหลักศีลห้ำ พื้นฐานศักดิ์ศรี

อยู่ดีกินดี มากมีมิตรมอง
 

เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ.....................23-03-54
(ขอบพระคุณภาพประกอบจาก internet)



 

คลังรูปภาพ

ตัวละครในวรรณคดี

ตัวละครในวรรณคดี
คลิกๆ ค้นหาได้นะคะ

อาหารไทย

อาหารไทย
รูปภาพอาหารไทยๆ มีให้เลือกที่หลากหลาย คลิกๆ เข้าดูเลยนะคะ

วันใสๆวัยร่าเริง

วันใสๆวัยร่าเริง
ความสดใสและความอ่อนไหวในของอารมณ์