รวมกลอนคนรักกลอน งานประพันธ์ คำคม ธรรมะและคติสอนใจ นิทาน นานาสาระและเกร็ดความรู้ คลังข้อสอบสำหรับนักเรียน นักศึกษาและบุคคลทั่วไปที่สนใจ กวีกลอนสอนใจให้คนรัก... ให้รู้จักเรียงร้อยถ้อยคำหวาน... ก่อเกิดรสอักษรวจีกานต์... เกิดตำนานสืบสานคนขานกลอน http://www.blogger.com/create-blog.do ......Omsin Vitoonphong&แมงก่ำเบ้อ&ซอมพอแดง
@@@...ร่วมให้กำลังใจ เพื่อนๆ สมาชิก โดยการ Comment ภาพที่เขา Post มากันหน่อยก็ดี นะครับ !!
Add a comment.
WHO'S ONLINE / จำนวนผู้เข้าชมหน้าเว็บรวม
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนรัก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนรัก แสดงบทความทั้งหมด
วันจันทร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2554
@ ใจเพื่อนถึงเพื่อน
*ใจเพื่อนถึงเพื่อน*
ยังมีเพื่อน คนนี้ ที่คอยห่วง
ใจทั้งดวง ห่วงใย ให้เสมอ
มีใครทำ ช้ำชอก บอกนะเกลอ
จะมัวเหม่อ เพ้อเหงา เศร้าทำไม
ไม่เคยคิด จะมีใจ กับใครอีก
คอยหลบหลีก ปิดกั้น กลัวหวั่้นไหว
จนพบเธอ เกลอสนิท ได้ชิดใกล้
เผลอหัวใจ ไปรัก ไม่รู้ตัว
ทำอย่างไร ใจเราเอง ที่มันรั่ว
แต่ความรัก เป็นสิ่งดี ไม่มีกลัว
เราจะชั่ว หรือจะดี ที่กระทำ
มันสับสน วกวน ในความคิด
ว่าเราผิด หรือไม่ ในใจช้ำ
พอทบทวน หวนคิด ใช้จิตนำ
ใจไม่ช้ำ ล้ำความสุข ที่รักเธอ
โดย............ ออมสิน ๒๙.๑๒.๒๕๕๔.
ป้ายกำกับ:
กลอนรัก
วันพฤหัสบดีที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
@ หยุดหัวใจ....ไว้เพื่อเธอ

*** หยุดหัวใจ....ไว้เพื่อเธอ ***
อยากบอกเธอ สักนิด กระซิบสักหน่อย
จากดวงใจ ดวงน้อย ขอแย้มให้ฟัง
ความห่วงหา อาทร มิเคยชิงชัง
มีแต่ความหวัง หยิบยื่น มอบให้มา
วันใดเหนื่อย อ่อนล้า ให้กำลังจิต
มากยิ่งกว่ามิตร ชีวิต ดั่งมนตรา
เป็นกำลังใจ ให้กัน เรื่อยเรื่อยหนา
สุดพรรณนา ยิ่งกว่า สิ่งอื่นใด
จะขอเอ่ยบอก ตรอกย้ำ คำแผ่วเบา
จะขอหยุดเอา หทัย เคยหวั่นไหว
มา ณ บัดนี้ จะขอ หยุดหัวใจ
ฝากเธอเอาไว้ เพื่อเธอ นิจนิรันดร
อยากบอกเธอ สักนิด กระซิบสักหน่อย
จากดวงใจ ดวงน้อย ขอแย้มให้ฟัง
ความห่วงหา อาทร มิเคยชิงชัง
มีแต่ความหวัง หยิบยื่น มอบให้มา
วันใดเหนื่อย อ่อนล้า ให้กำลังจิต
มากยิ่งกว่ามิตร ชีวิต ดั่งมนตรา
เป็นกำลังใจ ให้กัน เรื่อยเรื่อยหนา
สุดพรรณนา ยิ่งกว่า สิ่งอื่นใด
จะขอเอ่ยบอก ตรอกย้ำ คำแผ่วเบา
จะขอหยุดเอา หทัย เคยหวั่นไหว
มา ณ บัดนี้ จะขอ หยุดหัวใจ
ฝากเธอเอาไว้ เพื่อเธอ นิจนิรันดร
โดย.....แมงก่ำเบ้อ/191154---20.35pm
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบด้วยนะคะ)
วันพฤหัสบดีที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2554
@ ใจดวงเดียว
ใจดวงเดียว
*ตัวไกล สุดปลายฟ้า
ความห่วงหา มาใกล้ใกล้
อยู่เรียง เคียงข้างใจ
.ตัวอยู่ไหน ไม่สำคัญ
*มั่นคง ตรงต่อเธอ
รักเสมอ เธออย่าหวั่น
ใช้ใจ ดวงเดียวกัน
รอถึงวัน กายอยู่เคียง
ประพันธ์โดย : ออมสิ น ๒๕.๐๘.๒๕๕๔
วันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2554
@ ยังรักเธอ
*ยังรักเธอ*
สิ่งที่รับ กลับคืน สะอื้นไห้
ทำลายใจ ทำไม ละเธอจ๋า
หรือฉันต่ำ เพียงดิน สิ้นราคา
เธอถึงฆ่า ฉันได้ อย่างเลือดเย็น
ยังรักเธฮ ไม่พอ กระนั้นหรือ
จึงได้ถือ ว่าฉัีน นั้นของเล่น
พอเบื่อแล้ว โยนทิ้ง กลิ้งกระเด็น
เธอนั้นเป็น เช่นหุ่นยนต์ ที่ไร้ใจ
แค้นตัวเอง เหลือเกิน ที่ยังรัก
ถูกเธอหัก เธอหาญ เธอผลาญไว้
โดนตอกย้ำ ชอกช้ำหนัก สักเท่าได
นานแค่ไหน ในใจนี้ ยังมีเธอ
เขียนโดย : ออมสิน...............03.06.54
@ เป็นเพราะรัก
*เป็นเพราะรัก*
เป็น น้ำค้าง พรูพร่างพรม คมยอดหญ้า
เป็น นภา เมฆาเกลื่อน เลื่อนลอยล่อง
เป็น สายชล วนแหวกว่าย ปลาก่ายกอง
เ็ป็น จันทร์ผ่อง ท่องเวหา ครารัชนี
เพราะ ต้นหญ้า่ พาชุ่มฉ่ำ ด้วยน้ำค้าง
เพราะ ฟ้ากว้าง สร้างเมฆินทร์ ทั้งสิ้นนี้
เพราะ มัจฉา อาศัยอยู่ คู่นที
เพราะ ราตรี ฤๅจะมี สุริยัน
รัก มากล้น สู้อดทน จนสมรัก
รัก แน่นหนัก จักสิ่งใด อย่าไหวหวั่้น
รัก ต้องมี ที่อภัย ห่วงใยกัน
รัก คงมั่น คู่นิรันคร์ มิผันแปร
เขียนโดย : ออมสิ
@ กล้ารัก 2
*กล้ารัก*
"ความเจ็บปวด รวดร้าว ในคราวก่อน"
มัีนกัดกร่อน คลอนหัวใจ ใครจะเห็น
เกินจะรับ สุดอับอาย ตายทั้งเป็น
หลบหลีกเร้น หลายเวลา กว่าจะคลาย
คิดจะเริ่ม เติมรักใหม่ ไร้ความกล้า
คราบน้ำตา ยังคาค้าง ไม่จางหาย
หวาดวิตก หัวอกช้ำ โดนทำลาย
กลัวเดียวดาย ไม่วายหวั่น ตามบั่นทอน
เก็บความเจ็บ ทำไม มันไร้ค่า
เก็บน้ำตา ทำไม ไม่ถ่ายถอน
เก็บหัวใจ ทำไม ต้องใส่กลอน
เก็บมาย้อน ทำไม คนใจทราม
อยากรู้จัก ทำไม ไม่ทักถาม
อยากเริ่มใหม่ ทำไม ไม่ทำตาม
อยากจะข้าม ทำไม ไม่ลองดู
"ความเจ็บปวด รวดร้าว ในคราวก่อน"
มัวอาวรณ์ จนอ่อนใจ ใครอดสู
เป็นบทเรียน เปลี่ยนความคิด ผิดเป็นครู
เพื่อได้อยู่้ คู่ความสุข ทุกข์มลาย
เขียนโดย : ออมสิน
(ขอบคุณเจ้าของภาพประกอบครับ)
@ กาพย์ฉบัง ๑๖ "ความรักของฉัน"
กาพย์ฉบัง ๑๖
*ความรักของฉัน*
-ความรัก นั้นคือสิ่งใด..............บาง ครั้งสดใส
บางครั้งขัดข้องหมองลง
-ความรัก ทำให้ใหลหลง...........บางครั้ง ก็ปลง
บางครั้งเลิกร้างห่างไกล
-ความรัก นั้นอยากเก็บไว้..........บางคร ั้งทิ้งไป
บางครั้งทิ้งแล้วเก็บคืน
-ความรัก นั้นจำต้องฝืน.............บางค รั้งกล้ำกลืน
บ้างครั้งเคียงคู่ชูใจ
-ความรัก ทำเราร้องไห้..............บางค รั้งดีใจ
บางครั้งหมองไหม้อกตรม
-ความรัก นั้นสุดแสนขม............บางครั ้งระทม
บางครั้งหวานยิ่งสิ่งใด
-ความรัก สุดแสนกว้างใหญ่........บางครั้ งกว้างไป
บางครั้งแคบเล็กทางตัน
-ความรัก ไม่สิ้นสุดนั้น..............บา งครั้งถูกบั่น
บางครั้งทางกลับสั้นลง
-ความรัก เป็นสิ่งมั่นคง..............บา งครั้งเป็นผง
บางครั้งโหวงเหวงจวนแจ
-ความรัก เป็นอะไรแน่...............สุดท ี่ผันแปร
หลายอย่างแตกต่างห่างไกล
-ความรัก ที่ตัวฉันใช้................คื อความห่วงใย
ผูกพันช่วยเหลือดูแล
-เจ็บไข้ ได้ป่วยยันแก่...............ไม ่มีท้อแท้
ปัญหาเราสู้ด้วยกัน
-นี่แหละ ความรักของฉัน..........เคียงคู ่นิรันดร์
แยกฉันได้แต่ความตาย.
*ความรักของฉัน*
-ความรัก นั้นคือสิ่งใด..............บาง
บางครั้งขัดข้องหมองลง
-ความรัก ทำให้ใหลหลง...........บางครั้ง
บางครั้งเลิกร้างห่างไกล
-ความรัก นั้นอยากเก็บไว้..........บางคร
บางครั้งทิ้งแล้วเก็บคืน
-ความรัก นั้นจำต้องฝืน.............บางค
บ้างครั้งเคียงคู่ชูใจ
-ความรัก ทำเราร้องไห้..............บางค
บางครั้งหมองไหม้อกตรม
-ความรัก นั้นสุดแสนขม............บางครั
บางครั้งหวานยิ่งสิ่งใด
-ความรัก สุดแสนกว้างใหญ่........บางครั้
บางครั้งแคบเล็กทางตัน
-ความรัก ไม่สิ้นสุดนั้น..............บา
บางครั้งทางกลับสั้นลง
-ความรัก เป็นสิ่งมั่นคง..............บา
บางครั้งโหวงเหวงจวนแจ
-ความรัก เป็นอะไรแน่...............สุดท
หลายอย่างแตกต่างห่างไกล
-ความรัก ที่ตัวฉันใช้................คื
ผูกพันช่วยเหลือดูแล
-เจ็บไข้ ได้ป่วยยันแก่...............ไม
ปัญหาเราสู้ด้วยกัน
-นี่แหละ ความรักของฉัน..........เคียงคู
แยกฉันได้แต่ความตาย.
ออมสิน ๑๔.๐๖.๒๕๕๔
@ ลิขิตรัก (ฉบับปรับปรุง)
*ลิขิตรัก*
รักที่เจอ เป็นอย่างไร ในชาตินี้
อยู่กันดี ตีทุกวัน อยู่กันยืด
รักยืนยง มั่นคงนัก หรือรักฝืด
มันจะอืด จะเร็วรี่ มีเหตุมา
บ้างก็รัก หนักไป จนไม่ปล่อย
บ้างเลิศลอย คอยความสุข น่าอิจฉา
บ้างทะเลาะ เบาะแว้ง แย่งกันมา
บ้างห่วงหา บ้าลุ่มหลง ไม่ลงตัว
บ้างอบอุ่น คุ้นเคย เปรยคำรัก
บ้างประจักษ์ หักเป็นอื่น ยื่นความชั่ว
บ้างไม่รัก คนไหนแน่ รักแต่ตัว
บ้างเมามัว กลัวไม่รัีก แสนหนักใจ
บ้างรักกัน ฝันค้าง ต้องห่างคู่
บ้างศัตรู น่าอดสู อยู่กันได้
บ้างตายจาก ทั่งที่รัก ปักดวงใจ
บ้างไม่ไหว แยกทาง ต่างรักกัน
รักที่เจอ เป็นอย่างไร ในชาตินี้
ผลได้มี มากมาย หลา่กหลายนั้น
เพราะกรรมดี กรรมชั่ว กรรมพัวพัน
ยอมรับมัน อย่าหวั่นไหว ชดใช้กรรม
รักที่เจอ เป็นอย่างไร ในชาตินี้
อยู่กันดี ตีทุกวัน อยู่กันยืด
รักยืนยง มั่นคงนัก หรือรักฝืด
มันจะอืด จะเร็วรี่ มีเหตุมา
บ้างก็รัก หนักไป จนไม่ปล่อย
บ้างเลิศลอย คอยความสุข น่าอิจฉา
บ้างทะเลาะ เบาะแว้ง แย่งกันมา
บ้างห่วงหา บ้าลุ่มหลง ไม่ลงตัว
บ้างอบอุ่น คุ้นเคย เปรยคำรัก
บ้างประจักษ์ หักเป็นอื่น ยื่นความชั่ว
บ้างไม่รัก คนไหนแน่ รักแต่ตัว
บ้างเมามัว กลัวไม่รัีก แสนหนักใจ
บ้างรักกัน ฝันค้าง ต้องห่างคู่
บ้างศัตรู น่าอดสู อยู่กันได้
บ้างตายจาก ทั่งที่รัก ปักดวงใจ
บ้างไม่ไหว แยกทาง ต่างรักกัน
รักที่เจอ เป็นอย่างไร ในชาตินี้
ผลได้มี มากมาย หลา่กหลายนั้น
เพราะกรรมดี กรรมชั่ว กรรมพัวพัน
ยอมรับมัน อย่าหวั่นไหว ชดใช้กรรม
เขียนโดย : ออมสิน ๒๙.๐๖.๒๕๕๔
วันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2554
@ หนึ่งใจ
** หนึ่งใจ **
*ตัวไกล สุดปลายฟ้า
ความห่วงหา มาใกล้ใกล้
อยู่เรียง เคียงข้างใจ
.ตัวอยู่ไหน ไม่สำคัญ
*มั่นคง ตรงต่อเธอ
รักเสมอ เธออย่าหวั่น
ใช้ใจ ดวงเดียวกัน
รอถึงวัน กายอยู่เคียง
*ตัวไกล สุดปลายฟ้า
ความห่วงหา มาใกล้ใกล้
อยู่เรียง เคียงข้างใจ
.ตัวอยู่ไหน ไม่สำคัญ
*มั่นคง ตรงต่อเธอ
รักเสมอ เธออย่าหวั่น
ใช้ใจ ดวงเดียวกัน
รอถึงวัน กายอยู่เคียง
เขียนโดย : ออมสิน ๐๕.๐๘.๒๕๕๔
วันเสาร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
@ กล้ารัก
*กล้ารัก*
"ความเจ็บปวด รวดร้าว ในคราวก่อน"
มัีนกัดกร่อน คลอนหัวใจ ใครจะเห็น
เกินจะรับ สุดอับอาย ตายทั้งเป็น
หลบหลีกเร้น หลายเวลา กว่าจะคลาย
คิดจะเริ่ม เติมรักใหม่ ไร้ความกล้า
คราบน้ำตา ยังคาค้าง ไม่จางหาย
หวาดวิตก หัวอกช้ำ โดนทำลาย
กลัวเดียวดาย ไม่วายหวั่น ตามบั่นทอน
เก็บความเจ็บ ทำไม มันไร้ค่า
เก็บน้ำตา ทำไม ไม่ถ่ายถอน
เก็บหัวใจ ทำไม ต้องใส่กลอน
เก็บมาย้อน ทำไม คนใจทราม
อยากได้รัก ทำไม ไม่เริ่มรัก
อยากรู้จัก ทำไม ไม่ทักถาม
อยากเริ่มใหม่ ทำไม ไม่ทำตาม
อยากจะข้าม ทำไม ไม่ลองดู
"ความเจ็บปวด รวดร้าว ในคราวก่อน"
มัวอาวรณ์ จนอ่อนใจ ใครอดสู
เป็นบทเรียน เปลี่ยนความคิด ผิดเป็นครู
เพื่อได้อยู่้ คู่ความสุข ทุกข์มลาย
เขียนโดย : Omsin Vitoonphong/๒๒.๐๕.๒๕๕๔.
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบครับ)
วันเสาร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
@ ลิขิตรัก
** ลิขิตรัก **
ได้พบเจอ กับใคร ในชาตินี้
อยู่กันดี ตีทุกวัน อยู่กันยืด
รักยืนยง มั่นคงนัก หรือรักฝืด
มันจะอืด จะเร็วรี่ มีเหตุมา
บ้างก็รัก หนักไป ไม่มีปล่อย
บ้างก็ลอย ความสุข น่าอิจฉา
บ้างทะเลาะ เบาะแว้ง แย่งกันมา
บ้างก็บ้า ลุ่มหลง คงลืมตัว
บ้างอบอุ่น คุ้นเคย เปรยคำรัก
บ้างประจักษ์ หักเป็นอื่น ยื่นความชั่ว
บ้างไม่รัก คนไหนแน่ รักแต่ตัว
บ้างเมามัว กลัวไม่รัีก หนักหัวใจ
บ้างรักกัน ฝันสลาย ไม่เคียงคู่
บ้างศัตรู น่าอดสู อยู่กันได้
บ้างตายจาก ทั่งที่รัก ปักดวงใจ
บ้างไม่ไหว แยกทาง ต่างรักกัน
ได้พบเจอ กับใคร ในชาตินี้
เป็นสิ่งที่ มีสาเหตุ มาทั้งนั้น
เพราะกรรมชั่ว กรรมดี มีร่วมกัน
ยอมรับมัน อย่าหวั่นไหว ในผลกรรม
เขียนโดย :ออมสิน ๒๙.๐๖.๒๕๕๔.
วันพุธที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2554
@ เป็นเพราะรัก
![]() |
| ขอบพระคุณเจ้าของภาพครับ |
เป็น น้ำค้าง ที่พร่างพรม เต็มผืนหญ้า
เป็น ธารา หมู่มัจฉา มาแหวกว่าย
เป็น นภา เพื่อเมฆา พลิ้วพรรลาย
เป็น จันทร์ฉาย ที่ปลายฟ้า ยามราตรี
เพราะ โพยม โหมน้ำค้าง กลางผืนหญ้า
เพราะ ฝูงปลา ล้วนพึ่งพา สาครนี้
เพราะ ว่าเมฆ อยู่บนฟ้า ทุกนาที
เพราะ สุรีย์ รุจิรา ทิวาบรรพ์
รัก ต้องล้น อดทน จนสมรัก
รัก ต้องหนัก ซื่อตรง คงอย่างนั้น
รัก ต้องใช้ น้ำใจ ให้แก่กัน
รัก ต้องมั่น ทุกวัน นิรันดร
เขียนโดย : Omsin Vitoonphong..........๑๙.๐๔.๒๕๕๔
@ มาม่า รอบบ่าย
ยังเหลืออีก หนึ่งคน ผมออมสิน
คิดจะกิน ของนั้นหรือ คือมาม่า
ใส่หมูสับ ลงไป ไข่ตามมา
แล้วปิดฝา เปิดไฟ ให้พอดี
เพิ่มน้ำปลา ไปนิด น้ำตาลหน่อย
พอหมูลอย ก็ใส่เส้น เลยนะซี่
ใส่ผักกาด โรยต้นหอม กับผักชี
ยกมาที่ หน้าคอม พร้อมเปิดซิง
บีบมะนาว เป็นม่าม่า ต้มยำแซบ
เส้นเป็นแถบ เหนียวนุ่ม หมูก็นิ้ง
ยิ่งน้ำซุบ ขอบอก แซบจริงจริง
แทบจะทิ้ง หูฉลาม แลกชามเดียว
เขียนโดย : Omsin Vitoonphong
(ขอบพระคุณภาพจาก internet)
วันจันทร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2554
@@ รักแท้จริง
สงกรานต์ปีนี้ กลับบ้านไป ทำบุญ แล้วกราบแทบเท้าพ่อแม่ รดน้ำดำหัว ผู้เฒ่าผู้แก่ นะครับ
*กลับบ้านนะลูก*
กลับถึงบ้าน อันอบอุ่น คุ้นเคยรัก
คิดถึงนัก ทักทายมา น้ำตาไหล
เป็นรักแท้ แม่พันผูก ลูกห่วงใย
อยู่ถึงไหน หรือไกลบ้าน นานจึงมา
มือทั้งสอง ประคองแนบ แอบอกอุ่น
ความการุณย์ ละมุนหวาน ผ่านใบหน้า
ลูกลำบาก เหนื่อยมากไหม อยู่ไกลตา
บอกลูกจ๋่า ว่าแสนห่วง สุดดวงใจ
มือของแม่ บรรจงลูบ จูบค่อยค่อย
ดึงลูกน้อย ค่อยเห็นหน้า ลูกใกล้ใกล้
ห่วงลูกนัก แม่รักยิ่ง สิ่งใดใด
รักยิ่้งใหญ่ รักของแม่ รักแท้จริง
*ลูก*
ลูกอายุ จะเท่าไหร่ ในใจแม่
ลูกเด็กแท้ แค่ตัวน้อย คอยห่วงนัก
ลูกกลับบ้าน ทั้งหวานคาว ข้าวก็ตัก
ลูกสุดรัก พักเหนื่อยมา หาให้กิน
ลูกเคยถาม ยามเหน็ดเหนื่อย ปวดเมื่อยไหม
ลูกอยู่ไกล ใจแม่ห่วง ดวงถวิล
ลูกเจ็บปวด แม่รวดร้าว ราวพังภิณท์
ลูกได้ยิน เสียงบ้างไหม ใจแม่ครวญ
ลูกรักแม่ แค่เศษเสี้ยว แม่เกี่ยวลูก
ลูกพันผูก ถูกใจแม่ แค่กี่สวน
ลูกคนไหน ใคร่ตรองตรึก นึกใครครวญ
ลูกเคยหวน คืนพระคุณ ซักกี่คราว
*อย่้าช้า*
อย่ารอช้า หน้าที่ลูก ผูกเอาไว้
สำนึกได้ แม่จากไป ใจจะร้าว
ของเซ่นดี มีมากมาย ทั้งหวานคาว
ไหว้ไม่ยาว ถึงแม่ไหม ใครกินมัน
ละเอียดรู้ ดูอย่างนี้่ ลูกดีแน่
ขอเพียงแค่ ทำหน้าที่ มีอย่างนั้น
ทำมากไว้ ถึงอย่างไร ไม่เทียมทัน
น้ำนมนั้น ทุกวันดื่ม อย่าลืมคุณ
ทั้งร้องไห้ ถ่ายฉี่ มีเจ็บป่วย
แม่คอยช่วย ด้วยห่วงใย หัวใจหนุน
ไม่เคยคิด จะยอมแพ้ แม่การุณย์
ความอบอุ่น กรุ่นไอรัก พิทักษ์มา
ทำใจดำ ระยำใส่ จัญไรแท้
พระคุณแม่ ไม่สำนึก ตรึกตรองค่า
ไม่สมควร เป็นมนุษย์ ผุดออกมา
มันยิ่งกว่า หนอนในเว็จ เกร็ดอาจม
เขียนโดย : Omsin Vitoonphong...........๑๗.๐๔.๒๕๕๔
(ขอบพระคุณผู้เอื้อเฟื้อภาพครับ)
@@ ใจดวงเดียว
*ตัวไกล สุดปลายฟ้า
ความห่วงหา มาใกล้ใกล้
อยู่เรียง เคียงข้างใจ
.ตัวอยู่ไหน ไม่สำคัญ
*มั่นคง ตรงต่อเธอ
รักเสมอ เธออย่าหวั่น
ใช้ใจ ดวงเดียวกัน
รอถึงวัน กายอยู่เคียง
เขียนโดย : Omsin Vitoonphong.........11 : 46 PM/๒๓:๔๖
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบครับ)
วันศุกร์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2554
@ ณ "กุญแจที่ ใจดวงนี้ รอให้ไข"
"ณ" ดวงแด แลหา เมื่อคราหนี่ง
"ณ" ที่ซึ่ง รอนาน ไม่พานพบ
"ณ" นภา สองมือข้า ประนมนบ
"ณ" จุดจบ พบพาน ไม่นานไกล
"กุญแจที่" มีเห็น เด่นตรงนี้
"กุญแจที่" วางรอ ขอหยิบใช้
"กุญแจที่" เรียกแน่ กุญแจใจ
"กุญแจที่" ไว้ไข เข้าในทรวง
"ใจดวงนี้" แข็งเย็น เช่นหินผา
"ใจดวงนี้" ของข้า ข้าไม่หวง
"ใจดวงนี้" ขออย่าได้ เจอใครลวง
"ใจดวงนี้" จะให้ล่วง มาไขใจ
"รอให้ไข" ใจนี้ มานานแล้ว
"รอให้ไข" ใจแก้ว ที่โปร่งใส
"รอให้ไข" ใช้ด้วย กุญแจใจ
"รอให้ไข" จากใจ ที่รักจริง
เขียนโดย : Omsin Vitoonphong.......๒๕.๐๓.๒๕๕๔
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบ)
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)

























