@@@...ร่วมให้กำลังใจ เพื่อนๆ สมาชิก โดยการ Comment ภาพที่เขา Post มากันหน่อยก็ดี นะครับ !!
Add a comment.

WHO'S ONLINE / จำนวนผู้เข้าชมหน้าเว็บรวม

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนเศร้า แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนเศร้า แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2554

@ คำว่าพ่อ


ไม่เคยกลัว ความยากจน อดทนสู้
หันมาดู ลูกน้อย น้ำตาไหล
บอกจะเรียน เก่งเก่ง เร่งให้ไว
พอเติบใหญ่ ได้ช่วยพ่อ รอไม่นาน

นึกถึงเมีย คนดี คู่ชีวิต
ซักเพียงนิด ไ่ม่เคยมี ที่หักหาญ
ไม่ต่อว่า ไม่ครวญคร่ำ ทำแต่งาน
แสนสงสาร ลูกเมีย ละเหี่ยใจ

มรดก ตกทอด แต่ปู่ย่า
เป็นที่นา ผืนน้อย จำนองไว้
ถ้่าทำนา ครานี้ มีกำไร
ขายข้า่วได้ ไถ่ทันที เอาที่คืน

ดังเคราะห์ซ้ำ กรรมส่ง ลงที่นี่
ฝนไม่มี แล้งจัด กัดฟันฝืน
เริ่มทำใหม่ น้ำท่วมล้น ทนกล้ำกลืน
มันสะอื้น ในอก ตกข้างใน

ถึงเวลา ชำระหนี้ ไม่มีจ่าย
ดอกมากมาย ทบต้นหมด เกินชดใช้
จนสุดท้าย ถึงที่สุด นาหลุดไป
มันหมองไหม้ ใจหม่น สิ้นหนทาง

จะลองสู้ ดูอีกที มีความหวัง
เป็นจับกัง ในเมืองใหญ่ ที่ไกลห่าง
หมดเรี่ยวแรง แสงแดดร้อน ไม่ผ่อนวาง
ได้เงินบ้าง รวบรวมไว้ ให้คนคอย

ในยามว่าง กางจดหมาย อ่านหลายเที่ยว
คำคำเดียว บอกพ่อ อย่าท้อถอย
นั่งหลับตา เห็นหน้าเมีย กับลูกน้อย
รอซักหน่อย อีกไม่นาน กลับบ้านเรา

แม่จ๋าแม่ พ่ออยู่ไหน ไปนานนัก
งานจะหนัก ไหมหนอ พ่อคงเหงา
รีบกลับเถอะ หนูคิดถึง พ่อไม่เบา
เงินไม่เอา ก็ได้ ให้พ่อมา

ดึงตัวลูก มากอดไว้ บอกให้รู้
ที่พ่ออยู่ มันแสนไกล ยากไปหา
เงินก้อนนี้ ใช้ให้ดี มีคุณค่า
จากชีวา ของพ่อ ไม่ขอใคร

มันหวิวหวิว ยืนไม่ไหว หัวใจสั่น
มื้อกลางวัน ไม่เคยกิน เก็บเงินไว้
งานทุกอย่าง กลางแดดร้อน อ่อนแรงไป
ไม่สนใจ ตัวเอง เร่งทำงาน

เหมือนหลับฝัน ทันใด ใจลอยล่อง
ยินเสียงร้อง ก้องตะโกน อลหม่าน
ลืมตามอง ตรองตรึก นึกไม่นาน
"จากนั่งร้าน มาสู่ดิน ก่อนสิ้นใจ"


เขียนโดย : Omsin Vitoonphong............/๐๔.๐๖.๒๕๕๔
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบครับ)

วันพุธที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2554

@ ราตรีนี้ไร้จันทร์


*** ราตรีนี้ไร้จันทร์ ***

ฟ้ามืดครึ้ม มัวหม่นหมอง เข้าครอบครอง
เมฆาร้อง ครวญสนั่น ห้วงเวหา
เสียงที่แฝด ดังทั่วหล้า ประดังมา
ดั่งเทพา อารักษ์นี้ พิโรธพลัน

เพราะเหตุใด ฤดูเปลี่ยน กาลผกผัน
คล้ายเถาวัลย์ พันเลื้อยเกี่ยว มิหยุดนั้น
เหตุการณ์เกิด แต่ละวัน แตกต่างกัน
ไม่สุขสันต์ สงบนิ่ง ครั้งก่อนกาล

จากอดีต เคยรุ่งเรือง ธรรมชาติ
แต่แล้วหวาด หวั่นวิตก น่าสงสาร
โลกมนุษย์ หมดความสุข ไม่ยืนนาน
ไม่ทนทาน ยิ่งอ่อนแอ แล้งน้ำใจ

ราตรีนี้ ไร้จันทร์ พร่างพราวแสง
ไม่สำแดง แผลงฤทธิ์ ฤๅ ไฉน
ความดำมืด ก่อตัว รู้้หรือไม่
นี่แหล่ะไอ ความพินาศ เข้ามา.....เยือน



เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ.................// 090654



วันศุกร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

@ รอยยิ้มที่ขาดหาย


รอยยิ้มที่ขาดหาย

เห็นรอยยิ้ม ตัวน้อยนิด จิตสดใส

มองครั้งใด อดสงสาร เพราะความหิว

เพราะฐานะ ทางครอบครัว เริ่มมีริ้ว

รอเข้าคิว ทวงถามหา ทุกนาที


ถามความยาก ความอดโซ ของเด็กน้อย

ทั้งริ้วรอย ความเศร้าหมอง มิสดศรี

อยากกินดี อยู่สบาย มิเคยมี

ไม่สุขขี ตามต้องการ ของครอบครัว


เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ.........../ 27-05-54
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบ)

คลังรูปภาพ

ตัวละครในวรรณคดี

ตัวละครในวรรณคดี
คลิกๆ ค้นหาได้นะคะ

อาหารไทย

อาหารไทย
รูปภาพอาหารไทยๆ มีให้เลือกที่หลากหลาย คลิกๆ เข้าดูเลยนะคะ

วันใสๆวัยร่าเริง

วันใสๆวัยร่าเริง
ความสดใสและความอ่อนไหวในของอารมณ์