@@@...ร่วมให้กำลังใจ เพื่อนๆ สมาชิก โดยการ Comment ภาพที่เขา Post มากันหน่อยก็ดี นะครับ !!
Add a comment.

WHO'S ONLINE / จำนวนผู้เข้าชมหน้าเว็บรวม

วันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2554

@ รอยอดีต

 

เรื่องจากชีวิตออมเชียวนะ

มองตะวัน ลับฟ้า คราอับแสง
สิ้นเรี่ยวแรง แสงหมด รันทดเศร้า
ความมืดมน อนธการ ผลาญใจเรา
ปล่อยความเศร้า เข้าหลบเล้น ไม่เว้นวาง

สิ่งที่หวัง พังทลาย หน่ายชีวิต
ในดวงจิต คิดท้อถอย ปล่อยทุกอย่าง
ไม่รับรู้ หลบผู้คน สิ้นหนทาง
มันเลือนลาง เลื่อนลอย น้อยใจตน

การไตร่ตรอง มองความจริง ทิ้งไปหมด
เศร้าสลด อดสู ดูสับสน
คิดแง่ร้าย ฝ่ายเดียว เปลี่ยวกมล
เริ่มวกวน จนฟุ้งซ่าน สะท้านใจ

เป็นส่วนเกิน เหินห่าง หมดทางแก้
ด้วยพ่ายแพ้ เพราะใจเรา สั่งเอาไว้
ปิดตัวเอง เร่งให้ตัน ดึงดันไป
ไม่มีใคร ทำร้ายเรา เท่าตัวเอง

เขียนบทกลอน สะท้อนดู ความรู้สึก
ที่ตนนึก ตรึกตรองใด หัวใจเคร่ง
รวมความคิด เรื่องผิดเศร้า เหงาวังเวง
เอาละเลง เป็นอักษร ย้อนความจริง

เขียนโดย : ออมสิน...............05.06.54



@ อะไรเอ่ย


อะไรเอ่ย ?

จับดึงยึด ออกไป ไหงเด้งกลับ

อีกทีครับ ดึงเร่ง กระเด้งถอย

ยึดหัวท้าย กดไม่ยั้ง แล้วนั่งคอย

พอมือปล่อย ก็ถอยกลับ ปรับรูปเดิม


เขียนโดย :  ออมสิน..........20.06.54



@ ทุกข์

  

* * ทุกข์ * *

บางครั้งรู้ แก่ใจ ในบางสิ่ง
เจอความจริง อยากทิ้งวาง ห่างความเศร้า
แต่ใจมัน ไม่ยอม พร้อมจะเบา
วนเวียนเฝ้า ย้อนคิด ฝังจิตใจ

ทุกข์ที่มี เพราะยึด ด้วยเรายึด
ทุกข์ที่ยืด เพราะอยาก เราอยากได้
ทุกข์ที่มาก เพราะพลอย พลอยกันไป
ทุกข์น้อยไซร้ เพราะหยุด ถึงจุดพอ

แต่ยังอยู่้ คู่เรา เฝ้าห่วงทุกข์
คอยปั่นปลุก คลุกเคล้า เอาไว้หนอ
จนรู้เห็น ความเป็นจริง สิ่งค้ำคอ
ทุกข์ที่ก่อ จะหลุด เพราะปล่อยวาง

คำสอน
หลวงปู่ชา สุภทฺโท
วัดหนองป่าพง อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี

ปลดทุกข์
ทุกข์มีเพราะยึด ทุกข์ยึดเพราะอยาก
ทุกข์มากเพราะพลอย ทุกข์น้อยเพราะหยุด
ทุกข์หลุดเพราะปล่อย


เขียนโดย :  ออมสิน........07.08.54

@ ธรรมส่องทาง


 *** ธรรมส่องทาง ***

เรียนรู้ธรรม นำทาง สร้างชีวิต
ขัดเกลาจิต ผิดละ รู้จะแจ้ง
ธรรมพิสุทธิ์ พุทธองค์ ทรงแสดง
เป็นดังแสง ส่องสว่าง กระจ่างใจ

ปฏิบัติ ขจัดเขลา เบากิเลส
อันเป็นเหตุ ดิ่งลง อสงไขย
ผลกรรมชั่ว กรรมดี มีอย่างไร
ติดตัวไป ไม่มีทาง ห่างจากมัน

อยากจะทำ ให้ได้ ตามใจคิด
อยากลิขิต จิตวาง ทุกอย่างนั้น
อยากหลุดพ้น วนเวียนมา ลาจากกัน
อยากจะบั่น หั่นกิเลส เพศภัยลวง

แต่มันตัด ไม่ขาด อนาถยิ่ง
แต่มันทิ้ง ไม่ได้ ใจคอยหวง
แต่มันล้า คราผลกรรม มาย้ำทวง
แต่มันห่วง โน่นนี่ ไม่มีคลาย

ใช้วิธี ทยอย ค่อยค่อยละ
ใช้สัจจะ น้อมธรรมไว้ ไม่ห่างหาย
ใช้ทำดี ชั่วอย่าซ้ำ ไม่กล้ำกลาย
ใช้เอาไว้ อย่าไปหนี ใช้หนี้กรรม





เขียนโดย : ออมสิน............05.08.54

@ วอนท่าน

*วอนท่าน*

พวกระยำ ต่ำช้า มาผยอง
หวังครอบครอง จ้องทำร้าย ทำลายสิ้น
ทุกวิธี ทุกหนทาง ล้างแผ่นดิน
ผลาญชีวิน ถิ่นฐาน สุดทานทน

เผลอให้เห็น จะเป็นใคร ฆ่าไปทั่ว
เสียงปืนรัว ระเบิดวาง อย่างไม่สน
คอยบั่นทอน หลอกหลอนจิต ชิวิตคน
ทุกแห่งหน ต้องหม่นหมอง นองน้ำตา

หมู่บ้านไหน อยู่ไกลห่าง ผ่านทางเสี่ยง
จะเดินเลี่ยง เบี่ยงทางใด ก็ไม่กล้า
เจ็บป่วยไข้ ไม่สบาย หมายหยูกยา
คิดออกมา รักษาตัว ก็กลัวตาย

พี่น้องเรา นั้นเฝ้ารอ หมอทหาร
ไปที่บ้าน จะย่านไหน ไม่เคยหน่าย
ต้องเดินเท้า เข้าไป ใช้่แรงกาย
ฝ่าภัยร้าย ที่กลายกล้ำ ทำด้วยใจ

เกิดปัญหา ยาขาดแคลน แสนจะท้อ
ไม่เพียงพอ ต่อทุกคน ต้องทนใช้
เราแนวหลัง ฟังกันหน่อย อย่าปล่อยไป
พี่น้องไทย เดือดร้อน วอนช่วยกัน

รอให้ท่าน บริจาค หากพอไหว
รอน้ำใจ ยาใดใด ได้ทั้งนั้น
รอความหวัง สมดังใจ ในเร็ววัน
รอแบ่งปัน ร่วมสรรสร้าง ในทางดี




เขียนโดย : ออมสิน..........06.08.54

@ ยอมจริงๆ ค่ะ



*** ยอมจริงๆค่ะ ***

ยอมทุกอย่าง ถ้าห่างฉัน เจอหั่นทิ้ง

ยอมจริงจริง สิ่งน้อยนิด คิดแทนให้

ยอมพ่ายแพ้ แค่อย่าฟัง คำสั่งใคร

ยอมหมดใจ ให้เธอนี้ มีคนเดียว


เขียนโดย : ออมสิน....06.08.54

@ ตัวตน


** ตัวตน **

อันตัวตน คนเรามี หนึ่งชีวิต

ต้องกล้าคิด กล้าลอง มองให้ง่าย

ทั้งความฝัน หวั่นใจจิต ติดสบาย

พอสุดท้าย ถึงเสียดาย ก็สายเกิน


เขียนโดย : ออมสิน....06.08.54

@ สมบัติกรรมจัดให้


** สมบัติกรรมจัดให้ **

ใดใดนั้น อันที่จริง สิ่งสมมุติ
ถึงที่สุด ฉุดเอาไว้ ก็ไม่ได้
เงินปากผี ยังถูกล้วง ถูกจ้วงไป
แย่งอยู่ได้ สมบัติบ้า หามาครอง

จะเป็นใคร อยู่ที่ไหน ก็ไม่รอด
ตามตลอด ไม่มีปล่อย คอยจดจ้อง
ทำสิ่งใด ได้สิ่งนั้น เป็นครรลอง
จะใฝ่ปอง หรือไม่ ไม่สำคัญ

เมื่อได้ตาย จากกายเนื้้อ เหลือกายจิต
ขีดชีวิต ความเป็นไป ไม่เหหัน
ที่ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เวียนว่ายกัน
ทุกอย่างนั้น จากกรรมชั่ว และกรรมดี


เขียนโดย : ออมสิน...06.08.54

@ ช่วงฤดูฝน ของปีหนึ่ง


ช่วงฤดูฝน  ของปีหนึ่ง


ในปีหนึ่ง ถึงเวลา ครา วสันต์

อยู่ด้วยกัน ไม่หันหนี ดีหนักหนา

จับมือน้อง มองสายฝน ที่หล่นมา

อาทิตย์กว่า ตกอย่างนี้ มีหนักเบา


ดูวันนี้ ก็คงเป็น เช่นวันก่อน

ใจสะท้อน ร้อนรน เริ่มหม่นเศร้า

ขยับกาย พายเรือ เบื่อจริงเรา

นั่งจับเจ่า เราสองคน อยู่บนเรือ


เขียนโดย :  ออมสิน.......06.08.54

@ อย่า ไป ท้อ ใจ

*อย่า ไป ท้อ ใจ*

"อย่าไปท้อ" ขอให้ฝัน แม้มันสูง
"อย่า" ไปจูง ตัวเราเอง เร่งให้ต่ำ
"อย่า" ไปคิด จิตจดจ่อ ต่อความจำ
"อย่า" ไปซ้ำ ทำผิดทาง แต่อย่างใด

"ไป" ให้ถึง ซึ่งจุดหมาย ปลายทางฝัน
"ไป" ให้ถึง ซึ่งสักวัน ที่ฝั่นใฝ่
"ไป" ให้ถึง ซึ่งต้องใช้ ทั้งใจกาย
"ไป" ให้ถึง ซึ่งแม้ตาย ก็หมายลอง

"ท้อ" ทำไม ใครคิดท้อ ก็ไม่ถึง
"ท้อ" ทำไม เราก็หนึ่ง ไม่มีสอง
"ท้อ" ทำไม ถ้าเราไป ตามครรลอง
"ท้อ" ทำไม ตามใฝ่ปอง ต้องสู้ไป

"ใจ" มุ่งมั่น อย่าหวั่นไหว ในทางอื่น
"ใจ" ขมขื่น สะอื้นเศร้า ข่มเอาไว้
"ใจ" เข้มแข็ง สุดแรงหล้า ฝ่าทางไกล
"ใจ" คือใจ ที่ต้องใฝ่ ในทางดี




เขียนโดย : ออมสิน....๐๗.๐๘.๒๕๕๔

คลังรูปภาพ

ตัวละครในวรรณคดี

ตัวละครในวรรณคดี
คลิกๆ ค้นหาได้นะคะ

อาหารไทย

อาหารไทย
รูปภาพอาหารไทยๆ มีให้เลือกที่หลากหลาย คลิกๆ เข้าดูเลยนะคะ

วันใสๆวัยร่าเริง

วันใสๆวัยร่าเริง
ความสดใสและความอ่อนไหวในของอารมณ์