@ Kiss me

(ขอบคุณภาพจาก internet นะคะ)

คำว่า Kiss me มอบให้ กับใครนั้น

มันคง สุขสันต์ ในจิต เป็นหนักหนา

มีรอยยิ้ม ส่งให้กัน ทุกเวลา

ปรารถนา อยู่แสนนาน ในทุกคน

Kiss me Love you อยู่ทุกๆคืนวัน

Every one say love you ไม่เคยเบื่อ

But i know that เธอนั้นไม่เคยเชื่อ

แต่คงเหลือ I love you I miss you

By : Butterfly.....// 28-02-54..21.35 PM

@ เสียงเรียกแห่งรัก

 

 

@ ลิขิตรัก

ได้พบเจอ กับใคร ในชาตินี้

อยู่กันดี ตีกัน อยู่กันยืด

รักยืนยง มั่นคง หรือรักฝืด

มันจะอืด จะเร็วรี่ มีเหตุมา

บ้างก็รัก หนักใจ ไม่มีปล่อย

บ้างก็ลอย ความสุข น่าอิจฉา

บ้างทะเลาะ เบาะแว้ง แย่งกันมา

้บ้างก็บ้า ลุ่มหลง คงลืมตัว

บ้างอบอุ่น คุ้มเคย เปรยคำรัก

บ้างประจักษ์ เป็นอื่น ยื่นความชั่ว

บ้างไม่รัก คนอื่น รักแต่ตัว

บ้างเมามัว กลัวไม่รัีก หนักหัวใจ

บ้างรักกัน ฝันสลาย ไม่เคียงคู่

บ้างศัตรู น่าอดสู อยู่กันได้

บ้างตายจาก ทั่งที่รัก ปักดวงใจ

บ้างไม่ไหว แยกทาง ต่างรักกัน

ได้พบเจอ กับใคร ในชาตินี้

เป็นสิ่งที่ มีเหตุ มาทั้งนั้น

เพราะกรรมชั่ว กรรมดี มีร่วมกัน

ยอมรับมัน อย่าหวั่นไหว ในผลกรรม

เขียนโดย : Omsin Vitoonphong..//๑๔.๐๒.๕๔

(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet ครับ)

@ ถนอมรัก

ในบางครั้ง ความรักนั้น ไม่ราบรื่น

  

ไม่ชื่นมื่น รื่นเริงใจ ในดวงจิต

มีหอมหวาน ว่านกันเล่น เช่นวันวาน

มีซาบซ่าน นานครั้งที มีมากล้น

อย่าไปคิด ติดกับรัก มันอาจเจ็บ

ขอแค่เก็บ เหน็บเข้าไว้ ให้ขัดสน

ยามเราเจ็บ เก็บมันไว้ ไม่ให้ปน

ไม่ให้ล้น จนทะลัก ปักอุรา

รักนิดนิด ติดตรึงนาน ยามต้องการ

ให้ผสาน ตาลซ่อนเร้น เห็นปักษา

ให้บินว่าย ร่ายวนเวียน ทุกเพลา

จะปรารถนา พานำสิ่ง จริงให้เรา

รู้จักน้อม ออมรักนี้ ที่มีให้

เก็บเอาไว้ ในส่วนลึก ผนึกหนา

ให้ถนอม กล่อมรักนี้ ที่ให้มา

แม้วาจา ซ่าหวานซึ้ง จะติดนาน

เขียนโดย : ซอมพอแดง....14-02-54 / 14.47 น

@ นางอัปสร

โฉมอัปสร ร่ายรำ สรวงสวรรค์

พิศผิวพรรณ ผุดผ่อง ทองทาองค์

เดินเยื้องย่าง ร่างไหว โยกเอวส่ง

เกาะกลุ่มลง ตรงสู่ ปฐพี

ร้องร่ายรำ คำวอน อ้อนอ้อยอิ่ง

เสียงกระดิ่ง กริ่งกรับ สดับถี่

เป็นจังหวะ คละทุ้ม นุ่มฤดี

กินรี ปรีเปรม เกษมทรวง

นางแต่งองค์ ทรงเครื่อง งามพิลาส

บุพชาติ สาดแสง แห่งแดนสรวง

เจิดจรัส รัดตรึง ประหนึ่งดวง

แวววาวล้วน ลวงตา คราได้ยล

06-02-54......&แมงก่ำเบ้อ

@ เส้นทางนี้จะไปไหน

จับมือกันนิด....พิชิตเส้นชัย

จับไว้ทำไม....ให้ใจมั่นคง

เดินตามเส้นทาง....วางย่ำยืนยง

ก้าวเดินย่ำลง....ส่งถึงเส้นชัย

เส้นทางยาวไกล....ใจยังยึดมั่น

ไปให้ถึงฝั่ง....วันนั้นเฝ้าฝัน

สองคนจับมือ....ยึดถือจุดนั้น

เส้นทางรำพัน....ฉันเธอเคียงคู่

ทางเดินเป็นไม้....ใช้ต่อเรียงกัน

เป็นเส้นทางกั้น....ตัดผ่านทุ่งนี้

มีหญ้าขึ้นเขียว....เรียวงามทุกที่

ทุกสิ่งที่มี.....ชีวีเบิกบาย

 22/01/54..18.03@ซอมพอแดง

@ สวรรค์บนดิน

ความฝันเรา เขารับรู้ อยู่ที่ใจ

ทำอะไร ใจให้ใจ ไว้เสมอ

เขาเคยบอก หยอกทุกวัน ทำให้เธอ

ใจละเมอ เพ้อหาเขา เท่าฟ้าฝัน

ทุกวันคืน ชื่นในจิต คิดทบทวน

ช่างรัญจวน ยวนใจนัก รักทุกวัน

มีความหวัง ฝังในทรวง ช่วงโชตินั้น

อัศจรรย์ มันมีค่า ฟ้าเบิกบาน

บ้านหลังงาม ยามได้อยู่ คู่เคียงข้าง

ไม่อ้างว้าง ต่างมีสุข สนุกซ่าน

มีครบถ้วน ล้วนยินดี มีเนิ่นนาน

อีกเรือนชาน พานพบพักตร์ รักติดตรึง 

 เขียนโดย : ซอมพอแดง

@ แทนใจ

"แทนใจ"

ดอกกุหลามบ่งชี้.........แทนความ

หอมกลิ่นรักรอยตาม.........ส่งให้

รักเป็นสิ่งสวยงาม........ทรงค่า เสมอใจ

กุหลาบนี้จึ่งใช้...........เพื่อให้ เห็นควร

"อรุณคล้อย"


อรุณสวัสดิ์ อัดอึด มีฮึดฮัด

ง่วงนอนจัด ปัดหมอน แล้วนอนต่อ

เรียกแต่เช้า เมาค้าง ก้างขวางคอ

จะนอนรอ ขอตอนเย็น ได้เห็นกัน

Omsin Vitoonphong......................๑๒-๐๓-๕๔
(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet)

@ เกิดอะไรขึ้น....กับความรู้สึก

นานเท่าไหร่ แล้วนะ ความรู้สึก

ที่บาดลึก ได้จาง ห่างหายไป

กาลเวลา นั้นหรือ จะช่วยให้

คอยเก็บไว้ ส่วนไหน ไม่เคยรู้

แต่แล้วนี่ อะไร เกิดขึ้นมา

กาลเวลา ปล่อยให้ ย้อนกลับอยู่

ให้หวนคิด ถึงวัน ในฤดู

ครั้งเช้าตรู่ เราสอง เคยคู่กัน

เป็นอะไร วันนี้ ต้องหวนคิด

ทำให้จิต เห็นภาพ ย้อนกลับหัน

ความสดชื่น ปนทุกข์ สุขต่างพลัน

แม้นคืนจันทร์ แจ่มจ้า แต่อย่างใด

ก็นั่นแหล่ะ ความฝัน ไม่ใช่หรือ

มันก็คือ วันเก่า ที่สดใส

แต่วันนี้ ไม่มี อีกแล้วไง

ความวิไล ลาลับ กับสายลม

ตื่นเถอะนะ จากฝัน ที่เจ็บปวด

มันเป็นลวด ที่บาด ให้สาสม

เก็บภาพนั้น ให้ลึก ปล่อยมันจม

ปล่อยสายลม พัดหอบ ให้แสนไกล

ตื่นจากฝัน เถอะนะ ช่างมันเถอะ

ขออย่าเจอะ ภาพนั้น ให้หายไป

อย่าเก็บมา เป็นเข็ม ทิ่มแทงใจ

มิเก็บไว้ สะกิด แผลที่มี

เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ................9-03-54
(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet)

@ ท้า

ปักษาสวรรค์ร่วงพ้้น.......อัมพร

งามยิ่งมิ่งอมร..............ส่องหล้า

ชูช่อล่อภมร................คงไว้ งามแฮ

เหมือนดั่งเพื่อเย้ยฟ้า.....ค่าล้ำ ยิ่งสวรรค์

เขียนโดย : Omsin Vitoonphong.............๑๓.๐๓.๒๕๕๔

(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet)

@ เดือนแห่งรัก......หมดแล้วหรือ

 

 

เดือนแห่งรัก มักมีคู่ อยู่เคียงกัน

มีความฝัน วันฟ้าใส ใจสำราญ

มองทุกอย่าง สว่างล้ำ ดื่มด่ำซ่าน

ทุกวันวาน พานได้พบ ประสบเจอ

แม้นบางคู่ อยู่ไม่ยืด คืนวันวาน

ต้องเลิกหวาน กลายเป็นขม จริงนะเออ

เพราะเริงร่า ฝ่าวิกฤต คิดพลั้งเผลอ

มัวละเมอ เผลอไผลไป ใจเรรวน

 

 

เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ.........9-03-54

(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet)

@ ยังเช้า

อรุณสวัสดิ์ อัดอึด มีฮึดฮัด

ง่องนอนจัด ปัดหมอน แล้วนอนต่อ

เรียกแต่เช้า เมาค้าง ก้างขวางคอ

แล้วค่อยรอ ขอตอนเย็น ได้เห็นกัน

เขียนโดย : Omsin Vitoonphong............๑๒-๐๓-๕๔

(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet)

 

 

@ สักวัน

คิดคำนึง ถึงวัน ที่สรรสร้าง

เจ้ามาร้าง ห่างไป หนใดเล่า

เคยอบอุ่น คุ้นเสียง สำเนียงเรา

กลายเป็นเหงา เผาไหม้ ในอกตรม

สัญญามั่น เราสอง กับท้องฟ้่า

บอกจันทรา ให้คลาย หายขื่่นขม

กำลังใจ ลอยไป กับสายลม

ความระทม จมลง ตรงนที

เราคงได้ ภิืรมย์ สมดังฝัน

เคียงคู่กัน ทุกวัน ไม่หันหนี

เป็นดารา ประดับฟ้า ยามราตรี

เช่นสุรีย์ วันพรุ่ง รุ่งทิวา

Omsin Vitoonphong......๑๐.๐๓.๒๕๕๔
(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet)

@ คืนหวน วันหวาน

เพ่งพิศนาง นวลน้อง ผ่องอำไพ

ดูวิไล อ่อนช้อย ขาวผ่องพรรณ

นั่งรอคอย ใครซึ่ง ฝันถึงกัน

มองแสงจันทร์ ส่งจิต ไปหาเธอ

รอคอยเฝ้า เว้าวอน อ้อนไปถึง

ถ้อยคะนึง น้องนี้ ยังละเมอ

รอคอยอุ่น ไอรัก นั้นเสมอ

คอยพบเจอ ทุกคืน ไม่เสื่อมคลาย

ยังไม่ลืม คืนวัน ที่เคยเคียง

ที่มองเมียง น้องนี้ มิห่างหาย

ภาพนี้นั้น ตราตรึง ถึงกายใจ

มิเคยให้ หายลับ จากดวงมาลย์

เขียนโดย : ซอมพอแดง.......๙-๐๓-๕๔

(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet)

@ เก็บกลอนมาเล่าเรื่อง ๔

เขียนโดย : ซอมพอแดง

(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet )

@ เก็บกลอนมาเล่าเรื่อง ๓

เห็นทะเล พาใจ อยากลงเล่น 

มันใสเย็น สีคราม มรกต

ซ่อนความร้าย แอบแฝง ที่งามงด

ยามน้ำลด คลื่นซัด ช่างน่ากลัว

 กลอนบทนี้ ดูกี่ที มีไพเราะ

ช่างเหมาะเจาะ เพราะจับใจ ในอักษร

แม้สัมผัส พันไม่ลง ปนในกลอน

แต่ก็อ้อน กลอนก็เพราะ เหมาะสมดี

ไม่มีอะไรมากมาย

มันคงไม่สายถ้าคิดจะรัก

ความรักเป็นเรื่องที่รู้จัก

แต่คนเรามักมาล้อเล่นกัน

คำอวยพรซึ้งซึ้ง

กับคำหนึ่งนั้นมากมาย

เติมเต็มด้วยความหมาย

ยังไม่สายรับด้วยใจ

เริงร่าทุกเวลา

ธรรมดาของเด็กน้อย

ซุกซนไปตามดอย

ห้อยโหนจนทโมนลิง

เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ...22.48 น.
(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet)

@ คืนมืดมิด

ล่วงเลยคืน อันมืดมิด ราตรีกาล

แม้ผันผ่าน จะเนิ่นนาน สักแค่ไหน

ใจสองดวง ยังคงเคียง ครองชิดใกล้

ตราตรึงไว้ ฝังแน่นหนัก รักดวงมาลย์

เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ...01-03-54

(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet)

@ กลอนเล่าเรื่อง ๒

มีความสุขมากมาย

เมื่อตอนสายมานั่งเล่น

  ใต้ต้นดอกตอนเย็น

ไม่ทุกเข็นเย็นสบาย

 มีดนตรีในหัวใจ 

จะมีใครเหมือนดั่งเราไหม

 มีความสุขจริงจริงใช่

มันไฉไลจริงไปทั้งเมือง

 เสียงขลุ่ยครวญ รัญจวนจิต คิดผวา

ถึงเพลา เวลาพลบ ตกภวังค์

แม่นางเงือก ถูกเรียกหลับ พับทับหลัง

เหนื่อยล้ายัง ถูกรั้งลง ตรงกลางใจ

ปาล์มต้นนี้ มีที่ไหน ใจใคร่รู้

จ้องมองดู รู้ว่าแปลก แมกไม้นี้

สวยน่าพิศ จิตตลึง นึกนั่งดู

ช่วงน่าดู ชูช่อสวย อวดตาคน

เห็นเคียงคู่ รู้จิตต้อง ปองเคียงรัก

เห็นนวลพักตร์ จักแดงเรื่อ เมื่อสัมผัส

เดินเคลียคลอ ล้อเล่นกัน นั้นพาสันต์

ทุกคืนวัน ฝันร่วมรัก นับชั่วกาล

เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ...01-02-54../20.59 PM

(ขอบคุณภาพประกอบจาก internet )

@ เก็บกลอนมาเล่าเรื่อง ๑

ดวงตาเศร้าเหงาจริง

มองทุกสิ่งน่าโหย

อีกเมื่อไหร่จะมา

มันอ่อนล้าและอ่อนแรง

ยามเข้าสู่นิทรา

คราวหลับตาฝันไปไกล

เห็นจันทร์ดวงใหญ่ใหญ่

ล่องลอยไกลจนลับตา

หงส์์คู่ทะยานเหิน

มุ่งสู่เนินฟ้าสวรรค์

เคียงคู่เกี่ยวก้อยกัน

บินขึ้นพลันสู่ชั้นดาวดึงห์

 

เขียนภาษาเป็นสื่อนำผลักแรงส่ง

ยังดำรงนึกห่วงหาดวงใจอยู่

ขอพลังแห่งจันทราย้ำให้รู้

ว่าฉันอยู่รอคอยเธอทุกค่ำคืน

ชื่อแมลงปีกบางบางมีหลายสี

ดูสวยดีเกาะดอกไม้อยู่ในสวน

กางปีกสวยท้าสายตาแสนรัญจวน

ดูนิ่มนวลอ่อนเนียนบางงดงามจริง

เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ...02.38 AM