@@@...ร่วมให้กำลังใจ เพื่อนๆ สมาชิก โดยการ Comment ภาพที่เขา Post มากันหน่อยก็ดี นะครับ !!
Add a comment.

WHO'S ONLINE / จำนวนผู้เข้าชมหน้าเว็บรวม

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนคติสอนใจ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนคติสอนใจ แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2554

@ *สรณะ*



*สรณะ*

เกิดเป็นคน วนสุข เปี่ยมทุกข์เข็ญ
ร้อนหรือเย็น เป็นตาย ทั้งง่ายยาก
มีร่ำรวย ซวยซ้ำ แสนลำบาก
บ้างซ้ำซาก แปลกใหม่ ใยโทษดวง

ตั้งสติ ดำริพร้อม ไม่ยอมแพ้
เรื่องที่แย่ แค่ผ่านมา จงอย่าห่วง
เท็จหรือจริง สิ่งสมมติ สุดจะลวง
กรรมมาทวง หน่วงกาย ทั้งร้ายดี

แต่ก่อนมา คราหมองหม่น สับสนนัก
ไม่มีหลัก สักอย่าง หาทางหนี
คิดท้อแท้ แพ้พ่าย อยากตายมี
ในตอนนี้ มีพระธรรม นำจิตใจ

จะเกิดเหตุ เภทภัย ใหญ่หรือเล็ก
ใจเป็นเหล็ก ไม่มีบ่น ทนสู้ได้
คิดเพียงว่า ผลกรรม กระทำไป
รับเอาไว้ ไม่หนี ใช้หนี้กรรม

ยึดพระพุทธ พิสุทธิ์ธรรม นำสัจจะ
สรณะ อทิษฐาน ประสานย้ำ
เกิดกี่ชาติ อย่าพลาดพบ ประสบธรรม
ขอน้อมนำ คำสอน ไม่คลอนแคลน


โดย............. ออมสิน ๒๖.๑๒.๒๕๕๔

@ แบร๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


แบร๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

*เมื่อแำพะ ร้องแบ๊ะ แบ๊ะ .... ทำเหลาะแหละ แฉะแบะซ้ำ
แพะฟ้อง ร้องมีกรรม ....... ถูกกระทำ จนฉ่ำแฉะ

*แพะเอ๋ย ไม่เคยผิด ......... ใยตามติด คิดจับแพะ
ทำไม ไม่จับแกะ ............. คอยค่อนแคะื ว่าแพะเลว

*แพะนี้ มีธรรมมะ ............. จึงได้ละื โทสะเหลว
จับแพะ ว่าแพะเลว ........... อโหสิ แพะมิเคือง

By: .......ออมสิน ๒๖.๑๒.๒๕๕๔






วันพฤหัสบดีที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

@ ถ้อยคำคน

(ขอบพระคุณภาพจาก google)

*** ถ้อยคำคน ***

อากาศที่เปลี่ยนแปลง
กับการแสดงที่เข้มข้น
บนเวทีที่สับสน
ของผู้คนโลกมนุษย์

หลายอย่างต้องจดจำ
กับน้ำคำวิเศษสุด
ทุกถ้อยนั้นสะดุด
เอาคนหยุดยั้งคิดกัน

มีทั้งคำดูถูก
ต่างมาผูกให้ผกผัน
ให้จิตรวนเรฝัน
ทั้งผูกพันธ์และเกลียดชัง

คำคนหากแปลผิด
ให้พินิจอย่าขึงขัง
นำถ้อยเป็นพลัง
เพื่อหยุดยั้งความชั่วตน


โดย........แมงก่ำเบ้อ/231154---10.49am

วันจันทร์ที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2554

@ เด็กเลี้ยงแกะ

(ขอบคุณภาพจาก internet นะครับ)

ขอสาธก เล่่านิทาน ซักเรื่องหนึ่ง
เป็นเรื่องซึ่ง เกี่่ยวกับ การโกหก
คนอย่างนี้ ไม่ถูกตี ก็ููถูกชก
ไม่ตลก แต่เป็น สิ่งไม่ดี

เด็กเลี้ยงแกะ

มีเด็กหนุ่ม คนหนึ่ง ในหมู่บ้าน
อยู่มานาน อาชีพ เด็กเลี้ยงแกะ
เค้่าเลี้ยงแกะ ไม่ได้ มาเลี้ยงแพะ
ชอบเจาะแจะ ชาวบ้าน รำคาญใจ

เช้าวันหนึ่ง ไปเลี้ยง ปกติ
เซ็งจังนิ อยากทำ เรื่องแปลกใหม่
แต่ไม่รู้ จะำทำ เรื่องอะไร
ก็เลยใช้ คารม มาหลอกกัน

ว่าแล้วจึง ตะโกน เสียงแตกตื่น
บอกว่ายืน มองเห็น หมาป่านั่น
วิ่งเข้ามา จะกิน ลูกแกะพลัน
ทำตัวสั่น ตะโกน เรียกเสียงดัง

ฝ่ายชาวบ้าน ที่กำลัง ทำงานอยู่
ไม่ทันดู บ้้้่่่่างก็ยืน บ้างนอนนั่ง
ยินเสียงเจ้า เด็กเลี้ยงแกะ ทำปึงปัง
วิ่งไม่ยั้ง จะไปช่วย ด้วยใจดี

พอไปถึง เด็กบ้า มาหัวเราะ
กุมกระเพาะ ขำกลิ้ง เขาวิ่งรี่
ร้องไปว่า หมาป่า นั้นไม่มี
ร้องเมื่อกี้ ลองเสียง สำเนียงเรา

ชาวบ้านบ่น บอกว่า เวลาเสีย
เหน็ดเหนื่อยเพลีย วิ่งมา เหมือนหาเหา
กลับหมู่บ้าน กันเถอะ นะพวกเรา
เก็บของเข้า ทำงาน กันเหมือนเดิม

วันรุ่งขึ้น คนเก่า เอาอีกรอบ
เพราะชักชอบ ชักสนุก ทำเห่อเหิม
เลยตะโกน หมาป่า เป็นมุขเดิม
แต่ว่าเพิ่ม เสียงเข้า เศร้าจริงจริง

ทั้งหมู่บ้าน วิ่งมา หูตาเร่อ
ดันมาเจอ เด็กเลี้ยงแกะ ทำผีสิง
บอกไปว่า ชอบหลอก ไอ้ลูกลิง
เว้นเรื่องจริง ทำเรื่องหลอก สำรอกความ

มาวันหนึ่ง หมาป่า มากินแกะ
เข้ามาแทะ มาขย้ำ ไม่ร้องถาม
เด็กเลี้ยงแกะ ตกใจ นิสัยทราม
วิ่งมาตาม ชาวบ้่าน ไปช่วยที

พวกชาวบ้าน บอกว่า ไม่โง่บ่อย
ตาละห้อย โกหก อีกละซี
ฝันไปเถอะ ว่าพวกเรา จะเสียที
หน้าอย่างนี้ จะหัวเราะ อีกตามเคย

จนหมาป่า กัดกิน แกะจนหมด
เด็กสลด แต่ทุกคน ผลคือเฉย
ไม่มีใคร ไปช่วย ซักคนเลย
เรื่องนี้เผย ออกมา ว่าให้ฟัง

จงจำไว้ อย่าเป็น คนโกหก
ทำตลก หลอกล่อ รอตามหลัง
เจอความจริง แล้วมัน ก็ต้องพัง
แล้วมานั่ง เสียใจ อะไรคืน

Omsin Vitoonphong,....๒๕.๐๑.๕๔
 

วันศุกร์ที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2554

@ สัจธรรม


** สัจธรรม **
--------------------------

สัจธรรมของชีวิต

เศร้าเหงาจิตมัวหม่นหมอง

ทั้งร้องไห้น้ำตาหนอง

ขอประคองชีวีผ่านพ้นภัย


โดย : แมงก่ำเบ้อ........./141054--21.56PM



วันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2554

@ ดั่งสวรรค์สร้าง.....ด้วยน้ำมือมนุษย์


ดั่งสวรรค์สร้าง.....ด้วยน้ำมือมนุษย์ 

โลกใบนี้ สวยสด งดงามเหลือ
มิอยากเชื่อ จะงาม ดั่งสร้างสรรค์
ศิลปะ แต่งแต้ม พนาพรรณ
ดั่งสวรรค์ เสกส่ง ให้ชื่นใจ

มวลสัตว์น้อย บินวน ดลดวงจิต
ใคร่พินิจ ให้หวน ต้องหวั่นไหว
หากสูญสิ้น ชีวี ดับดิ้นไป
โลกนี้ไซร์ จักเหลือ สิ่งใดชม

ด้วยน้ำมือ มนุษย์ ปัญญาเลิศ
ช่างประเสริฐ์ เสียยิ่ง เปลี่ยนให้ขม
เข้าทำลาย ล้างผลาญ ค่านิยม
เลยต้องตรม สิ้นพันธุ์ มิอาจเห็น





ประพันธ์โดย : แมงก่ำเบ้อ........../131054--12.53PM

@ เมื่อถึงวันที่ร่วงโรย


--- เมื่อถึงวันที่ร่วงโรย ---

ธรรมดา สัตว์โลก ต้องผจญ
เกิดเป็นคน ต่อสู้ เพื่ออยู่รอด
เกิดทั้งที ชีวี ตั้งแต่คลอด
ทั้งน่ากอด เชยชิด ยามเข้าใกล้

ครั้นพอหนุ่ม แลสาว คราวแรกแย้ม
นั่งแต่งแต้ม ให้สวย หล่อสดใส
มีทั้งสุข ทุกข์ล้ำ ทั้งจริงใจ
ต่างพบได้ ถ้วนทั่ว ทุกตัวตน

พอถึงครา เจ็บป่วย มัวหม่นหมอง
ต่างประคอง ดวงจิต เพื่อให้พ้น
จากความยาก ลำบาก เข้ามาปน
สุขทุกข์ล้น แลดับ หมดสิ้นลง

ดั่งใบไม้ แตกหน่อ อ่อนอ่อนไหว
สีสดไซร์ ชะอุ่ม ชวนใหลหลง
กาลเพลา ผ่านพ้น จำต้องปลง
ลมพัดส่ง ร่วงหล่น สู่พื้นพลัน


ประพันธ์โดย.....แมงก่ำเบ้อ.../13-10-54/23.45PM

วันเสาร์ที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2554

@ ทองแท้ไม่กลัวไฟ

ขอบพระคุณที่เอื้อเฟื้อภาพครับ
อันความจริง สิ่งแท้ แน่นอนนัก
ได้ประจักษ์ ยึดหลักไว้ ในใจนี้
ถึงที่สุด จริงคือจริง ทุกสิ่งมี
ไม่อาจหนี เพราะทุกอย่าง กระจ่างเอง

เมื่อปกปิด สนิทหาย ตามหมายมั่น
ตัวเรานั้น มันนึก รู้สึกเก่ง
ปล่อยความหลง ตรงจิต คิดนักเลง
หลอกตัวเอง ได้ไหม เอาใจครวญ

แล้วเป็นใคร ได้อยู่ ดูเรื่องนั้น
ทุกคืนวัน จะน้อยนิด มีคิดหวน
ใจเจ็บช้ำ เราทำไว้ หรือใครรวน
ลองทบทวน ความจริง สิ่งที่ทำ

ในอีกแง่ แน่ใจไหม ใครไม่รู้
ทุกคนดู ปกติ มิถลำ
แค่ผินหลัง นั่งเอียง เสียงพึมพำ
ร้อนตัวซ้ำ หรือเรื่องเรา เขานินทา

กลัีวพลั้งเผลอ เจอมากมาย คนหลายหลาก
ออกจากปาก โกหกไว้ เรื่องใดหนา
จำไม่ได้ ไล่ไม่หมด รจนา
หลุดวาจา หาได้จด "พจนารถ"

ถ้าเรื่องจริง ไม่ต้องย้ำ จำได้หมด
ด้วยไม่คด ข้อความใด ก็ไม่ขาด
จะกับใคร จะครั้งไหน ไม่มีพลาด
ไม่หวั่นหวาด กังวลใจ ทำไม่ดี

อันความจริง สิ่งแท้ แน่นอนนัก
ได้ประจักษ์ ยึดหลักไว้ ในใจนี้
ถึงที่สุด จริงคือจริง ทุกสิ่งมี
ไม่อาจหนี เพราะทุกอย่าง กระจ่างเอง 
พจนารถ= น.เนื้อความของคำพูด
ประพันธ์โดย : ออมสิน ๐๗.๐๙.๒๕๕๔


วันศุกร์ที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2554

@ ตั้งหลัก


ตั้งหลัก

ปล่อยให้ผ่าน เลยไป ในความเจ็บ
อย่าได้เก็บ เหน็บหนาว คราวหนหลัง
ไม่มีใคร ที่ไม่เคย ผิดพลาดพัง
รวมกำลัง ตั้งหลักมั่น เขี่ยมันไป

ประพันธ์โดย : ออมสิน 








วันพฤหัสบดีที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2554

@ มองชีวิต ใช้ชีวิต มีชีวิต ต่อแต่นี้

มองชีวิต ใช้ชีวิต มีชีวิต ต่อแต่นี้ 

มองชีวิต แง่ดี มีความสุข
มองชีวิต ไำร้ทุกข์ สนุกสนาน
มองชีวิต จิตใจ ให้ชื่นบาน
มองชีวิต ไม่นาน ผ่านเลวดี

ใช้ชีวิต ลิขิตไว้ื ไม่ให้่มั่ว
ใช้ชีวิต หยุดกลือกกลั่ว ชั่วหลีกหนี
ใช้ชีวิต ผิดทำนอง ไม่ต้องมี
ใช้ชีวิต อย่างนี้ หลายปีมา

มีชีวิต ไม่คิด เอาเปรียบเขา
มีชีัวิต ให้เอา ธรรมนำหน้า
มีชีวิต ตัวเรา กำเนิดมา
มีชีวิต ต้องกล้า ต้องฝ่าฟัน

ต่อแต่นี้ ความดี เป็นที่หนึ่ง
ต่อแต่นี้ ไปถึง ซึ่งความฝัน
ต่อแต่นี้ ทำชิวิต ไม่ผิดพลั้ง
ต่อแต่นี้ ใจตั้ง รั้งความดี


ประพันธ์โดย : ออมสิน ๓๐.๐๘.๒๕๕๔.

วันเสาร์ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2554

@ ค่าของคน


*** ค่าของคน ***

ทุกชีวิตนั้นมีค่าในตัวตน
เกิดกี่หนแม้จนรวยไม่สำคัญ
ทำหน้าที่สถานะตนใฝ่ฝัน
ให้ฝ่าฟันไปไกลถึงเป้าหมาย

เขียนโดย : ซอมพอแดง...13-08-54

วันอังคารที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2554

@ กรรม....สักวันต้องมา



*** กรรม....สักวันต้องมา ***

กรรมใดใครก่อกรรมนั้นคืนสนอง
ชีพมัวหมองในหทัยดั่งไฟเผา
หากคนใดคิดล้างผลาญคิดแต่เอา
ช่างโง่เขลาเบาปัญญาหรือเช่นไร

อย่าลืมว่ามาแต่ตัวไปแต่ตัว
หากใครชั่วช่างเขาเถอะแค่ขานไซร์
ว่าโลกนี้มีเกิดดับแลกลับไป
อยู่หนไหนมิอาจหลีกกรรมของตน

อยู่กองกรรมทำไม่ดีผีไม่คุ้ม
หากไม่คุมพฤติกรรมทำไม่สน
ไม่เป็นไรหากจะทำยำเถอะคน
เกิดหน้าฝนหรือหน้าหนาวร้อนเหมือนกัน


เขียนโดย : แมงก่ำเบ้อ.........// 09-08-54
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบค่ะ)

วันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2554

@ *ต้องทำดี*



*ต้องทำดี*

ต้อง เริ่ม ต้องรู้ ต้องสู้
ต้อง อยู่ ต้องดู ต้องไข
ต้อง ทำ ต้องย้ำ ต้องไกล
ต้อง ใฝ่ ต้องให้ ต้องมี


ทำ ก่อน ทำเร็ว ทำนาน
ทำ การ ทำงาน ทำหนี
ทำ ใคร ทำไม ทำฟรี
ทำ ดี ทำใจ ทำไป

ดี แน่ ดีจริง ดีแล้ว
ดี แผ่ว ดีแตก ดีไหม
ดี มาก ดีเลิศ ดีใจ
ดี ไว้ ดีใช้ ดีทำ



เขียนโดย : ออมสิน ๒๔.๐๕.๒๕๕๔

@ ไม้ใกล้ฝั่ง


*ไม้ใกล้ฝั่ง*

ลอยฟันฝ่า ผ่าคลื่นโถม โหมพายุ
ไม่มีผุ กลางสายชล ลำต้นแกร่ง
ผ่านทั้งฝน ผจญหนาว แดดผ่าวแรง
เดี๋ยวก็แห้ง เดี๋ยวเปียกชื้น หยัดยืนทน

ล่วงเลยกาล ผ่านหลายหลาก จากใกล้ใกล้
ล่องมาไกล ไม่ใช่น้อย เริ่มถอยร่น
มองเห็นฝั่ง รั้งเอาไว้ ใจร้อนรน
แต่ไม่พ้น ต้องวนถึง ซึ่ีงซักวัน

เปลือกเริ่มกร่อน แกนใน ก็เริ่มผุ
ต้องบรรลุ ถึงแน่ ไม่แปรผัน
ไม้ท่อนแกร่ง เคยกล้า ท้าคืนวัน
คลื่นซัดพลัน เกยหาด ขาดใจตาย





เขียนโดย : ออมสิน.........05.05.54

@ ธรรมะ..ธรรมชาติ




ธรรมชาติ วาดในสิ่ง ที่จริงแท้
คนเกิด แก่ เจ็บ ตาย เวียนว่ายอยู่
กระจ่างแจ้ง แห่งองค์ วรัญญู
อันทุกผู้ ไปตามกรรม กระทำมา




เขียนโดย : ออมสิน..............06.05.54
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบครับ)

@ สู้โว้ย...(ฉบับแก้ไข)


สู้โว้ย...(ฉบับแก้ไข)


ไม่ง่ายนัก อุปสรรค จักมาเรื่อย
อย่าพึ่งเหนื่อย คิดท้อ รอไม่ไหว
ผลสำเร็จ ดังหวัง แม้ยังไกล
เป็นจริงได้ ถ้ามุ่งมั่น ยันสิ่งดี

บนถนน หนทาง สร้างชีวิต
รู้ถูกผิด ก้าวย่าง ทางศักดิ์ศรี
ก้าวช้าช้า แต่มั่นคง ตรงวิธี
ปัญหามี เพื่อแก้ไข ใจเย็นเย็น

ยามมีสุข ปลุกจิต อย่าคิดเหลิง
หลงระเริง ต่อมา พาทุกข์เข็น
ยามเจ็บปวด กำลังใจ ใช้ให้เป็น
คงมองเห็น หลักชัย ไม่ไกลตา


เขียนโดย : ออมสิน..................06.06.54

@ ไม่มาวววววว (ฉบับปรับปรุง)


** ไม่มาวววววว (ฉบับปรับปรุง) **

รีเจนซี่ บรั่นดี ไม่ถูกปาก
แบล็คชอบมาก หายากเย็น ก็เล่นแสง
ถ้าสวิง ขอติงหน่อย อร่อยแพง
หรือจะแย่ง แบ่งเป็นเรด ฮันเดรตมา

บลูเลเบิ้ล เฮนเนสซี่ นี่ของโปรด
คาวาโดส เบอร์เบิ้น เตกีล่า
แจ็คแดเนี่ยล ชีวาส ขาดเดวา
แกล้มว็อดก้า มะเดื่อ เกลือมะนาว


เหล้าตู้คัง จอหงวนแดง แรงเผาดาบ
รสซึมซาบ เชี่ยงชุน ฉุนเหล้าขาว
นารีแดง เช่าซิง ทิ้งไว้ยาว
ใช้แก้หนาว เหมาไถ ไผ่เขียวดี


มีีทั้งโทษ ประโยชน์ล้ำำ โปรดจำไว้
ใช้อย่างไร ให้ได้ผล จนเต็มที่
เหมือนใช้พิษ เพื่อแก้พิษ ฤทธิ์ไม่มี
เหล้าของฟรี กินเท่าไร ก็ไม่เมา


เขียนโดย : ออม​สิน ๐๓.๐๘.๒๕๕๔

@ น่ากอด (อสุภกรรมฐาน)

 

น่ากอด(อสุภกรรมฐาน)

มันน่ารุม น่าลุ่มหลง ที่ตรงใหน
คราบเหงื่อไคล ไหลหมักหมม ตอนดมจูบ
ถลกหนัง เลือดหลั่้งโทรม ก่อนโลมลูบ
แล้วเชิญสูบ ดูดน้ำหนอง ลองข้างใน


นั่งหลับตา กายาตน ขูดขนหนัง
ผมกับเล็บ เก็บออกยัง อย่าบังไว้
ยิ้มที่สวย ถอนฟันด้วย สวยอย่างไร
น่ารักไหม น่ากอดจูบ น่าลูบคลำ


อีกตับไต ปอดหัวใจ ใส้พุงเล่า
เวลาเน่า หนอนไต่เชียว เนี้อเขียวช้ำ
เลาะเนื้อเอ็น เห็นกระดูก ปลูกความจำ
กิเลสทำ ย้ำให้หลง มันส่งเอง


พอทรงฌาน พิจารณา กายานี้
มองให้ดี ทีละส่วน ล้วนจิตเพ่ง
อสุภกรรมฐาน ท่านอย่าเกรง
จะรู้เอง หลงทำไม สิ่งใดมี
เขียนโดย : ออมสิน.....05.05.54

@ รักกันนะ


* * รักกันนะ * *

เลิกเถอะนะ เลิกสักที คงดีแหละ
อย่าไปแคะ แกะเรื่องเก่า เอามาหัก
มอบน้ำจิต น้ำใจ ให้ความรัก
ต้องพิทักษ์ รักษา อย่าตำหนิ

เริ่มที่เรา เข้าที ทำดีเนอะ
ให้เชื่อเถอะ เจอะเรื่องใด อภัยสิ
แล้วค่อยสอน ลูกหลาน ละทิฐิ
ต้องดำริ รักชาติ อย่าขาดซะ


ถ้าหักโหม โถมเข้าไป ใช้เร่งรัด
มันเคืองขัด บัดสี ตีกันดะ
ปล่อยนานไป ให้ยืดเยื้อ ไม่เหลือนะ
เสียสละ กันไว้ เพื่อไทยครับ

ผลัดกันนะ คนละก้าว คราวละนิด
ช่วยกัีนคิด ช่วยกันคุม มองมุมกลับ
เกิดสิ่งดี ที่เมืองไทย ใครล่ะรับ
จงสดับ รับความผิด ปรับจิตใจ


เห็นบ้านเมือง เคืองขัด อัดกันเละ
เริ่มเน่าเฟะ เปะปะ ฉะกันใหญ่
จงนึกถึง พ่อหลวง ทรงห่วงใย
ท่านเสียใจ ไหมนี่ ลูกตีกัน


เขียนโดย : ออมสิน....06.06.54
(ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบครับ)

วันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2554

@ สมบัติกรรมจัดให้


** สมบัติกรรมจัดให้ **

ใดใดนั้น อันที่จริง สิ่งสมมุติ
ถึงที่สุด ฉุดเอาไว้ ก็ไม่ได้
เงินปากผี ยังถูกล้วง ถูกจ้วงไป
แย่งอยู่ได้ สมบัติบ้า หามาครอง

จะเป็นใคร อยู่ที่ไหน ก็ไม่รอด
ตามตลอด ไม่มีปล่อย คอยจดจ้อง
ทำสิ่งใด ได้สิ่งนั้น เป็นครรลอง
จะใฝ่ปอง หรือไม่ ไม่สำคัญ

เมื่อได้ตาย จากกายเนื้้อ เหลือกายจิต
ขีดชีวิต ความเป็นไป ไม่เหหัน
ที่ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เวียนว่ายกัน
ทุกอย่างนั้น จากกรรมชั่ว และกรรมดี


เขียนโดย : ออมสิน...06.08.54

คลังรูปภาพ

ตัวละครในวรรณคดี

ตัวละครในวรรณคดี
คลิกๆ ค้นหาได้นะคะ

อาหารไทย

อาหารไทย
รูปภาพอาหารไทยๆ มีให้เลือกที่หลากหลาย คลิกๆ เข้าดูเลยนะคะ

วันใสๆวัยร่าเริง

วันใสๆวัยร่าเริง
ความสดใสและความอ่อนไหวในของอารมณ์